پس از این که او را از قم به زندان بردند و از زندان به تبعیدگاه و از تبعیدگاه دوباره به فکر این که شاید راه ملایمت پیش بگیرد به قم برگرداندند، دیدند مقاوم تر و مصمّم تر شده است، او را به ترکیه تبعید کردند، پس از مدّتی او را از ترکیه به عراق تبعید نمودند و از عراق نیز او را اخراج کردند به طرف کویت رفت راهش ندادند او گفت:

 از فرودگاه به فرودگاه می روم و سخن خود را می گویم.

 الگوی او رفتار حضرت پیغمبر  صلی الله علیه و آله و سلم  بود که می گفت : اگر خورشید را در دست راست من و ماه را در دست چپ من بگذارند از دعوت خود صرف نظر نمی کنم و از این راه بر نمی گردم.[ ١ ]

 و رفتار حضرت امیر مؤمنان بود که می گفت: 

  أَتَامُرُونّیِ أًَن أَطلُبَ النَّصرَ بِالَجَورِ وَ اللهِ ما أطُورُبِهِ ما سَمَرًَ سَمِیرٌ وَ ما أَمَّ نَجمٌ فِی السّماءِ نَجماً.[ ٢] 

 آیا شما پیشنهاد می کنید که من بوسیله بذل و بخشش از این بیت المال برای خودم کمکی و پشتیبانی فراهم کنم و به این وسیله  از راه حق و عدالت در تقسیم بیت المال که پیش گرفته ام بر گردم قسم به خدا تا شب و روز در جریان است و تا ستاره ای درآسمان به دنبال ستاره ای حرکت می کند چنین کاری نخواهم کرد.

 او این ها را برای خود الگو قرار داده بود و لذا همیشه با قاطعیت سخن می گفت و با قاطعیت گام بر می داشت، او می گفت : و الله گناهکار است کسی که داد نزند و البته مرتکب کبیره است کسی که فریاد نزند.[ ٣]

 او راستی مصداق کامل بیان حضرت امیر مؤمنان  علیه السلام  است که فرمود :  لا تحرّکه القواصف و لا تزیله العواصف.[ ۴] 

مرد حق کوه است که او را طوفان های سهمگین در هم نمی شکند و گردباد ها او را از جای نمی کند.

 در دفترهای سیاسی جنبش آمده است : آقای خمینی هرگز در برابر زور سر فرود نیاورد، هرگز از عظمت قدرت نظام نترسید، هرگز در برابر سلطان جابر کلام حق را قربانی نکرد و هرگز در گورستان خاموشی ها و ترس ها و محافظه کاری ها و فرصت طلبی ها و سازش کاری ها و جاذبه های پول و قدرت سر تسلیم فرود نیاورد و هرگز نخواست گوشه زندان تهران و یا اتاق گلین نجف و گرمای طاقت فرسای آن دیار و نان و ماست و سفره خالی خود را با جاه و جلال و حشمت و حشم کاخ  نیاوران عوض کند.[ ۵]

در گرما گرم مبارزه که از آسمان گلوله می بارید و از زمین خون می جوشید گاز اشک آور و صدای تانک ها فضای ایران را پر كرده بودوهمه جناح های سیاسی و روشنفکران موضعگیری امام را برنمي تابيدند و نگران و نومید و متزلزل بودند و هیچ کدام پیروزی را به صورتی که امام می خواست احتمال نمی دادندو رفتن شاه و سقوط  رژیم سلطنتی را باور نمی کردند سیاست گام به گام را پیشنهاد می کردند ولی او قاطع تر از قبل با تأکید می گفت:

شاه باید برود. شاه باید برود.

 و بالاخره هنگامی که از نوفل لوشاتو به تهران برگشته بود دولت حکومت نظامی وقت ،حکومت نظامی را برای این که بتواند کودتا کند تمدید کرد ولی او ذرّه ای نگرانی به دل راه نداد و گفت: با کودتا مقابله خواهیم کرد توضیح این که :

 در روز سه شنبه ٢١ بهمن ١٣۵٧ رژیم، به سر کردگی بختیار، با زمینه سازی قبلی به اندیشه عملی ساختن کودتا افتاده، رادیونظامی دولت، ساعت ٢ بعد از ظهر شنبه اعلام کرد که بر مدّت منع عبور و مرور افزوده شده است و امروز از ساعت  ۵ تا فردا ساعت ١٢ حکومت نظامی برقرار است، مردم پس از انتشار اعلامیه فرماندار نظامی، سخت نگران شدند و خیابان ها را ترک می کردند و افراد برای خیرخواهی تا مبادا حادثه ای مانند ١٧ شهریور پیش بیاید به مردم می گفتند: به خانه ها بروید و از خانه ها بیرون نیائید امّا امام خمینی با قاطعیت همیشگی خود و با دلی هم چون دل پیامبران، حکم انقلابی صادر کرد که :

مردم اعلامیه فرماندار نظامی را هیچ انگارند، و به آن اعتنا نکنند و به خیابان ها بریزند، همین که امام گوش دادن به دستور فرماندار نظامی را تحریم کرد، مردم از همه جا و همه سوی به خیابان ها و میدان ها ریختند، شهر یک پارچه به دست مردم افتاد و نقشه رژیم عملی نشد و کار به پیروزی مردم منتهی گردید: وَ یَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ یَنصُرُ مَن یَشَآءُ وَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ. 

------------------------------------------------------------------------------- 

 ١ ] . این عبارت د رسیره های پیغمبر  صلی الله علیه و آله و سلم  مشهور است.  

 . ٢ ] . نهج البلاغه، خطبه ١٢۶  

 . ٣ ] . نطق انقلابی مشهور علیه تصویب کاپیتولاسیون، ماه جمادی الثانی، ١٣٨۴  

 . ۴ ] . نهج البلاغه، خطبه ٣٧  

 . ۵ ] . دفتر های سیاسی جنبش، شماره ١۵

منبع :  اسلام مجسم ،  آیت الله نوری همدانی  ، صفحه ٣٧۴

(استفاده بدون ذكر نشاني سايت جايز نيست)