انصار الخميني (ره) :: طنز تلخ "گفتگو" (قسمت سی و ششم)

تاريخ انتشار: 31 خرداد 1396 ساعت 04:36:09

طنز تلخ "گفتگو" (قسمت سی و ششم)

گفت چرا بيان جمله ای از نهج البلاغه توسط رييس جمهور اينقدر مورد تهاجم قرار گرفت؟
گفتم: آقاجون افراد وقتی مبتلا به کور رنگی گروهی می شوند عملا در دسته بندی خودی و غير خودی گرفتار می آیند يعنی مبادرت به هرکاری توسط افراد خودی مجاز و هر عمل افراد غير خودی غير قابل قبول خواهد بود يعنی اصولا عضويت در جريان فکری و گروه خودی به منزله حقانيت تلقی می گردد.
گفت: قبول دارم شايد برای همين بود که امام (س) حتی در خصوص حزب جمهوری اسلامی هم نظر مساعد نداشتند اما رابطه اين موضوع و حمله به استناد آقای روحانی به فرازی از نهج البلاغه را متوجه نشدم يعنی همين مطلب توسط شخص ديگری بيان می شد اشکال نمی گرفتند و بطور هماهنگ حمله نمی کردند؟
گفتم: خوب آقای روحانی از خود چيزی نگفته روحانی با بيان فرازی از نهج البلاغه که به انتخاب رهبر توسط رای و انتخاب مردم اشاره می کند را قرائت کرده است پس اگر قرار به اشکال است بايد به امام علی عليه السلام حمله کنند!!! زیرا به مردمی که برای بيعت آمده بودند فرمود از من دست برداريد با کس ديگری بيعت کنيد که من هم با رای شما همراه می شوم.
گفت: اين موضوع را هم می پذيرم اما شخص ديگری هم همين برداشت و تعبير را ار بيان مولی علی عليه السلام در خصوص انتخاب رهبر و خليفه در ميان مسلمانان داشته است؟
گفتم: اينکه حضرت امام(ره) ميزان را رای ملت می دانستند و قانون اساسی انتخاب رهبر و ولی فقيه را به انتخاب مستقيم مردم يا بواسطه منتخبان مردم مشروع می دانند در جای خود محفوظ ، اما مگر مقام معظم رهبری بعنوان ولی فقيه زمان مکرر نفرمودند که انتخاب به رای مردم تشريفات نيست عين واقعيت است.
گفت: قبول دارم اما شخص ديگری هم از سخن امام علی غليه السلام مشابه آقای روحانی تعبير کرده است؟
گفتم: بله آقاجون مقام معظم رهبری در سال 67 که رييس جمهور و امام جمعه تهران بودند يکی از خطبه های نماز جمعه تهران را مفصلا به بيان همين فراز از نهج البلاغه اختصاص دادند ايشان در خطبه مذکور به تفصيل توضيح دادند که امام علی عليه السلام به صراحت پذيرش امامت و انتخاب رهبر و خليفه را از حقوق مسلم مردم می دانند لذا به صراحت در برابر درخواست پذيرش بيعت مسلمانان تأکيد می کنند از من ببريد و به ديگری رجوع کنيد منهم با رای شما در انتخاب رهبر و خليفه همراه می شوم.
گفت: واقعا مقام معظم رهبری بعنوان رييس جمهور و امام جمعه وقت يک خطبه را به توضيح همین موضوع اختصاص دادند!؟ پس چرا کسی ايشان را مورد هجوم و تخريب قرار نداد؟
گفتم: بله واقعا بيان کردند متن خطبه معظم له از طريق سايت رهبری قابل دسترس می باشد اما در مورد نکته دوم در مقطع مذکور هنوز نگاه قبيله گرايی افراطی به شکل امروزی ديده نمی شد چنانکه همه به رسم اخلاق محمدی(ص) مهربانتر و بجای حق پنداری قبيله ، ملاک صحت و سقم هر چيز تطبيق با معيارهای حق لحاظ می شد.
گفتم: شيعه معتقد است و اصرار دارد که عدل از اصول دين است يعنی که ما شيعيان بيش از هر قوم و قبيله فکری و مذهبی در جهان بايد مقيد و متعهد به ابعاد عدالت باشيم اما واقعا در همين موضوع رعايت انصاف و عدالت می شود؟

آيا با مطالعه متن خطبه مقام معظم رهبری در سال 67 مثلا اقای جنتی بيانيه به نام مجلس خبرگان را بجای آقای روحانی خطاب به مقام معظم رهبری هم ارسال خواهند کرد؟

آيا مرجعی که با لحنی تندی می گويد لابد رييس جمهور همين صفحه از نهج البلاغه را خوانده در خصوص خطبه رهبری هم از همين تعير استفاده خواهد کرد؟
گفتم: وامصيبتا که ما شيعيان بر خلاف اهل سنت اصرار داريم که عدل از اصول مذهبمان می باشد.