1- برخلاف نظر اعلامی توسط نقویان و بهشتی پور اقدام ایالات متحده تنها براساس کلیت ماده 28 برجام قابل خدشه است و بر اساس مواد 24 الی 28 یا مواد بعد از 29 نمی توان نقض برجام را اثبات کرد.
2- اقدام سنای آمریکا علی رغم تلاش برای اعمال فشار به ایران خارج از موضوع مذاکرات هسته ای با 1+5 و برجام می باشد لذا طبیعتا قابل پیگیری با استناد به مجموعه تفاهمات فی مابین در خصوص موضوع هسته ای ایران نیست. تنها نقطه قابل اتکا برای مقابله با اقدام اخیر سنای آمریکا متن مندرج در ابتدای ماده 28 برجام است که تأکید می کند: گروه 1+5 و ایران متعهد هستند که این برجام را با حسن نیت و در فضای سازنده برمبنای احترام متقابل اجرا کنند و از هر گونه اقدام مغایر با نص ، روح و هدف این برجام که اجرای موفقیت آمیز آن را مختل سازد خودداری کنند. بنابراین ایران با استناد به متن ابتدایی ماده 28 و با استناد به سازنده نبودن اقدامات سنا که به تخریب اعتماد متقابل منجر می گردد مانع از تصویب یا عطف به ایران کردن قانون مذکور گردد.
3- فرمودند بنابر بند سوم ابلاغیه مقام معظم رهبری نیز برجام نقض شده است اما توضیح ندادند که ابلاغیه معظم له علی رغم قابلیت استناد دستگاههای داخلی برای اخذ تصمیمات جدید مرتبط با برجام نهایتا ضابطه گذاری تنظیم رفتار داخلی است و الزامی مورد توجه و مبنای تصمیم و اقدام سایر کشورها در این خصوص نیست. بنابراین ایران در مقابله با اقدام آمریکا بعنوان نقض برجام صرفا می تواند و باید با استناد به متن ابتدایی ماده 28 عمل نماید. البته استناد به ماده 29 نیز بعنوان ترجمان متن ابتدایی ماده 28 حتما در پایبندسازی آمریکا به برجام مفید خواهد بود.
4- براساس پاراگراف انتهایی ماده 26 تأکید شده است که ایران اعلام کرده است که تحمیل یا بازگرداندن تحریمهای مشخص شده در پیوست 2 یا وضع تححریمهای جدید هسته ای را به منزله مبنای برای توقف کلی یا جزئی تعهدات خود وفق این برجام تلقی خواهد کرد. البته اقدام براساس مذاکره دو جانبه و ارجاع به کمیسیون مندرج در ماده 24 نیز راه حل پیش بینی شده مقدماتی محسوب می گردد. چنانکه ماده 36 و 37 بطور کامل مراحل رسیدگی به نقض برجام را مشخص و ایران نیز می تواند با طی پروسه مذکور به پایبند سازی طرف متخلف اقدام کند.
5- طی سال گذشته که برجام عملا وارد فرایند اجرایی شده است که قطعا با می تواند با پیچیدگیهایی متعددی از سوی تمام طرفین و علی الخصوص ایران و آمریکا بعنوان دشمنان رو در رو همراه باشد در برابر بروز هر اقدام یا کارشکنی علی الخصوص از سوی طرف آمریکایی شاهد درخواست اقدام متقابل و فوری از سوی برخی اشخاص حقیقی و حقوقی داخلی هستیم هر چند هرگز هیچ کس در خصوص ابزار و ظرفیتهای اقدام متقابل سخن نمی گوید ایکاش علاقمندان به خروج فوری یا تدریجی ایران از برجام حداقل یک بار به توضیح جدی این نکته اقدام می کردند که ایران علاوه بر اعلام خروج از برجام (بازگشت به فعالیت معمول هسته ای که با استناد به باور ایران مبنی بر حرام بودن فعالیت نظامی در این حوزه نباید خطری برای 1+5 تلقی گردد و البته تحمل آثار مخرب ناشی از تحریمهای اعمالی قبلی و شاید تشدید شونده) چه اقدامات متقابل دیگری برای تحت فشار قرار دادن 1+5 و سایر کشورهای همراه می توانیم داشته باشیم؟
6- ایکاش امثال آقای نقوی حسینی فقط برای یک بار از ظرفیتهای داخلی و بین المللی کشورمان برای اعمال فشار به طرفهای مقابل ایران در هسته ای اشاره می کردند و راهکارهایی عملی را نیز ارائه می دادند تا لااقل اذهان عمومی و کارشناسی کشور نیز همچون امثال آقای نقوی حسینی با کسب اعتماد به نفس بیشتری با آهنگ ضرورت خروج از برجام یا هر پیمان بین المللی دیگری سخن می گفتند. آقای نقوی حسینی با فرض اینکه ما فاقد ابزار لازم برای اعمال فشار های اقتصادی ، بانکی ، بیمه ، حمل و نقل ، صادرات و واردات ، نفت و گاز ، دیپلماتیک و حتی قضایی بین المللی علیه کشورهای مذکور در 1 + 5 هستیم چه اقدام دیگری می توان برای اعمال فشار متقابل را متصور بود؟ اینکه اگر طی 38 سال گذشته به ظرفیتهای اقتصادی قابل قبولی دست یافته بودیم شاید امروز کارکرد متقابل مناسب و موثری داشت اما واقعیتهای موجود چیز دیگری است.
7- نکته دیگر اینکه آیا ضروری است موضوعات مبتلا به بین المللی کشورمان که هر روز می تواند با شرایط مختلف و متنوعی علیه ایران مطرح و مورد پیگیری برخی کشورهای 1+5 قرار گیرد به سرعت به مثابه موضوعی عام و اجتماعی به افکار عمومی منتقل و افکار عمومی در خصوص احتمالات چنین برخورد متقابلی تهیج گردد؟ مناسب نیست موضوعات با ابعاد بین المللی و پیچیدگی تخصصی قبل از انتقال به افکار عمومی تهیج شده در سیکل منطقی دستگاههای تخصصی و مسئول ذی ربط مورد بررسی و پیگیری قرار گیرد؟ بهتر نیست برخی مسئولین که باید حائز نقش تخصصی و مصلحانه به نمایندگی از از سوی جامعه باشند بجای ورود به مباحث تهیج کننده به بررسی ابعاد واقعی و قابل دسترس موضوع توسط دستگاههای مسئول کمک کنند؟
8- برجام با ظرفیتهایی درونیش مانند مواد 24 الی 27 قطعا می تواند له یا علیه ما یا هر یک از اعضای 1+5 بکارگیری گردد برجام حتما می تواند زمینه خروج از حقله های اعمال فشار ظالمانه و دست یابی به توانمندی قابل اتکا و ماندگار هسته ای را فراهم و یا ما در بندهای غیر قابل مهار گرفتار نماید برجام مانند هر پیمان بین المللی و چندجانبه دیگر می تواند متناسب با تلاش و پیگیری دقیق و نکته سنجانه ما حامل منافع یا متحمل زیان باشد پس ضروری است با منطق و همدلی جمعی و فارغ از هیجان سازی اجتماعی در صدد راه یابیهای دقیق و قابل حصول در برجام برای مهار دشمنی آمریکا و دست یابی به منافع حداکثری کشورمان در حوزه های اقتصادی و بین المللی باشیم.