در شرایط کنونی، روابط ایران و آمریکا در یکی از پرتنش‌ترین مقاطع خود قرار دارد و اختلافات سیاسی، امنیتی و هسته‌ای همچنان بر مناسبات دو کشور سایه افکنده است. نبود اعتماد متقابل، تحریم‌های گسترده آمریکا و نگرانی‌های امنیتی در منطقه، مسیر گفت‌وگو و توافق را دشوار کرده است. در عین حال، افزایش تنش‌ها می‌تواند پیامدهای اقتصادی و امنیتی گسترده‌ای برای دو طرف و کشورهای منطقه داشته باشد. با وجود این، دیپلماسی همچنان مهم‌ترین مسیر برای جلوگیری از تشدید بحران و دستیابی به راهکاری پایدار به شمار می‌رود. هرگونه کاهش تنش نیز نیازمند اراده سیاسی، ابتکار دیپلماتیک و پذیرش متقابل منافع و نگرانی‌های دو طرف است.

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه در گفتگو با نامه نیوز با اشاره به راهبرد آمریکا در قبال ایران گفت: در تقابل آمریکا با ایران یک راهبرد مشخص وجود دارد که در کنار آن، مجموعه‌ای از تاکتیک‌های مقطعی نیز دنبال می‌شود. البته بسیاری از کشورهای منطقه و حتی برخی میانجی‌ها، در این زمینه با آمریکا همسو هستند که در دوره باقی‌مانده از دولت دونالد ترامپ، ایران عملاً به کشوری ضعیف و کم‌خطر تبدیل شود.

وی افزود: یکی از نتایج مورد انتظار این راهبرد آن است که جنگ در دو سال آینده به بخشی از زندگی مردم ایران تبدیل شود؛ وضعیتی شبیه آنچه در عراق پس از سال ۱۹۹۰ میلادی شاهد بودیم. اگر ایران در چارچوب سازوکارهای تفاهم نامه موجود عمل کند، جنگ پایان خواهد یافت، اما در غیر این صورت، ادامه جنگ می‌تواند به بخشی از راهبرد تضعیف ایران تبدیل شود.

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل درباره حمله اخیر به لارک نیز گفت: حمله دو شب پیش به لارک بخشی از تاکتیک‌هایی بود که آمریکایی‌ها در شرایط کنونی علیه ایران به کار می‌گیرند. وزیر خزانه‌داری آمریکا به دنبال تشدید فشار و طرد اقتصادی ایران است و حمله به لارک که یک شب پیش از نشست گروه ۲۰ انجام شد، می‌تواند بخشی از تاکتیکی باشد که وزارت خزانه‌داری آمریکا به آن نیاز داشت.

وی با اشاره به دستورکارهای نشست گروه ۲۰ گفت: از بعد از هفتم اکتبر، بخش اعظم دستورکارهای گروه ۲۰ غیر اقتصادی بود و موضوع اقتصاد عملاً به حاشیه رفته بود، اما برای دوشنبه و سه‌شنبه این هفته، ۱۰ دستورکار اقتصادی در این نشست شکل گرفته بود.

فلاحت‌پیشه ادامه داد: آمریکا هرچه تلاش کرد موضوع تنگه هرمز را به عنوان یک دستورکار اقتصادی وارد نشست گروه ۲۰ کند، موفق نشد. اتفاقی که دو شب پیش رخ داد نیز نتوانست این روند را به نفع آمریکا تغییر دهد. مشخص نیست اتفاق اخیر دقیقاً در چارچوب کدام تاکتیک رخ داده است، اما نکته مهم این است که ایرانی‌ها در آن پازلی که آمریکایی‌ها طراحی کرده بودند، بازی نکردند و حمله اصلی ایران به پایگاه‌های آمریکا در اردن انجام شد.

وی افزود: این وضعیت با نشست ناتو در ترکیه قابل مقایسه است؛ در آن نشست، پس از حمله به سه کشتی بزرگ در تنگه هرمز، دستورکار اوکراین تحت تأثیر آن اتفاق قرار گرفت، اما حادثه دو شب پیش نتوانست چنین تأثیری بر دستورکار گروه ۲۰ بگذارد.

این استاد دانشگاه شرایط کنونی را مطلوب ندانست و اظهار کرد: با توجه به تفاوت میان سطح راهبردی و تاکتیکی، دیپلماسی به شدت به حاشیه رفته و اکنون با خلأ ابتکار دیپلماتیک مواجه هستیم؛ به‌ویژه در طرف ایران. در ایران تقریباً همه چیز به جنگ با آمریکا محدود شده است، در حالی که در منطقه، کشورهای دیگری نیز وجود دارند که آسیب‌پذیری آنها حتی بیشتر از آمریکا و رژیم صهیونیستی است، اما ایران نتوانسته از این ظرفیت برای پیشبرد دیپلماسی مورد نظر خود استفاده کند.