به گزارش ایرنا، این قطعنامه ضد ایرانی در نشست عصر پنجشنبه به وقت محلی مجمع عمومی سازمان ملل صرفا با ۷۸ رای به تصویب رسید و تعداد آرای موافقان حتی از سال گذشته نیز کمتر بود.

این قطعنامه ۲۷ رای مخالف و ۶۴ رای ممتنع کسب کرد که در مجموع ۹۱ رای و بیش از آرای موافقان بود. همچنین ۲۴ کشور در رای گیری غایب بودند.

کشورهای روسیه، چین، عمان، ازبکستان، ترکمنستان، تاجیکستان، بلاروس، کوبا، هند، عراق، اندونزی، اریتره، پاکستان، نیجر از جمله کشورهایی بودند که به این قطعنامه رای منفی دادند و آمریکا، اسرائیل، انگلیس، فرانسه، کانادا، ژاپن، ایتالیا، مراکش، بلژیک، اتریش، استرالیا، آلبانی، سوئد، اسلوونی نیز به این قطعنامه رای مثبت دادند.

این قطعنامه ۲۸ آبان ماه در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل مطرح شد و صرفا با ۷۹ رای تصویب شد و آرای موافق در آن زمان نیز کمتر از آرای مخالف و ممتنع بود.

در رای گیری کمیته سوم مجمع، ۲۸ کشور به این قطعنامه رای منفی و ۶۳ کشور رای ممتنع دادند که آرای مخالف و ممتنع ۹۱ رای بود و همچنین ۲۳ کشور در این رای گیری غایب بودند.

قطعنامه ضد ایرانی حقوق بشری کانادا سال گذشته ( ۱۴۰۳ )نیز در مجمع عمومی سازمان ملل فقط ۸۰ رای موافق کسب کرد. این قطعنامه ۲۷ رای مخالف و ۶۸ رای ممتنع کسب کرد که در آن زمان نیز آرای مخالف و ممتنع بیش از موافقان آن بود.

جمهوری اسلامی ایران این قطعنامه را مغرضانه و با انگیزه سیاسی می‌داند که وضعیت حقوق بشر در ایران را هدف قرار می‌دهد و آن را به شدت رد می‌کند.

«غلامحسین درزی» سفیر و معاون نمایندگی ایران در سازمان ملل هنگام تصویب این قطعنامه در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل گفت: بار دیگر، پیش‌نویس قطعنامه‌ای بی‌اساس و غیرضروری از سوی کانادا برای اقدام در این کمیته ارائه شده است. جمهوری اسلامی ایران مخالفت قاطع خود را با این پیش‌نویس که به طور کامل دارای انگیزه‌های سیاسی، گزینشی و مخرب است، اعلام می‌دارد.

دیپلمات جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل تصریح کرد: ما هم محتوای این پیش‌نویس و هم نیت پشت آن را رد می‌کنیم. این پیش‌نویس که نه در هیچ روندی مورد مذاکره قرار گرفته، نه با هیچ طرفی توافق شده و هر ساله توسط همان کشور خاص تحمیل می‌شود، فقط در خدمت اهداف سیاسی همان کشور و نه در خدمت آرمان‌های حقوق بشر است.

معاون نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل، اضافه کرد: تهران بار دیگر بر موضع دیرینه خود تاکید می‌کند که قطعنامه‌های کشورمحور به طور ذاتی ماهیتی تقابلی‌ دارند. چنین رویه‌هایی موجب تضعیف گفت‌ وگوی واقعی می‌شوند، اعتماد را از میان می‌برند و اصول بی‌طرفی و عدم‌گزینشی بودن را که باید راهنمای فعالیت سازمان ملل در حوزه حقوق بشر باشند، نقض می‌کنند.

وی تاکید کرد: (تنها) سازوکارهای مبتنی بر همکاری و نه فشار، قادر به ایجاد نتایج سازنده و پایدار هستند. این پیش‌نویس نه‌ تنها هیچ‌گونه تعامل سازنده‌ای را تقویت نمی‌کند بلکه همان رویکرد تقابلی را تداوم می‌بخشد؛ رویکردی که بارها و به‌طور مستمر ناکارآمد بودن آن ثابت شده است.

معاون نمایندگی ایران در سازمان ملل ادامه داد: پیش‌نویس قطعنامه همچنین با استنکاف از محکوم‌ کردن نقض‌های فاحش حقوق بین‌الملل از سوی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا در جریان تجاوز نظامی ۱۲ روزه آنان از ۱۳ لغایت ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵ علیه جمهوری اسلامی ایران، از رعایت توازن و بی‌طرفی بازمانده است. متن پیش‌نویس قطعنامه پیامدهای بلندمدت و گسترده حقوق بشری این حمله نظامی غیرقانونی را نادیده می‌گیرد؛ از جمله شهادت دست‌کم یک هزار و ۱۰۰ نفر که بیشتر آنان زنان و کودکان بودند، و قتل دانشمندان و نخبگان ایرانی و مجروح شدن حدود ۶ هزار نفر که برخی از آنان دچار معلولیت دائمی شده‌اند.

این دیپلمات ایرانی تصریح کرد: شگفت‌آور است که تدوین‌کنندگان این پیش‌نویس قطعنامه مدعیِ نگرانی درباره «حقوق بشر ایرانیان» هستند، اما هیچ اعتنایی به «جان ایرانیان» ندارند.

معاون نمایندگی ایران در سازمان ملل تاکید کرد: جمهوری اسلامی ایران همچنان متعهد به گفت‌وگو و تعامل سازنده با سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل متحد است؛ سازوکارهایی که به‌صورت منصفانه، شفاف و فارغ از تبعیض عمل می‌کنند و اصول بنیادین عدالت، بی‌طرفی و استقلال را رعایت می‌کنند.