به گزارش خبرآنلاین، داگلاس مگ گرگور سرهنگ بازنشسته نیروی زمینی آمریکا در مصاحبه با Geopolitics Neighborhood (محله ژئوپلیتیک) در یوتیوب از اهداف آمریکا و انگلیس با مجری این طرح ها یعنی اسرائیل پرده برداشته است که این مصاحبه را کانال تلگرامی پایش آمریکا منتشر کرده است که در ادامه می‌خوانید:

او گفتگوی خود را با این جمله آغاز کرد: اه... ایران دارد با سرعت بسیار زیاد از جنگ اخیر بهبود پیدا می‌کند.

مگ‌گروگر در ادامه این جمله  اذعان کرد که در واقع من معتقدم که سامانه‌ی دفاع هوایی و موشکی آن‌ها بسیار عالی است. روس‌ها حضور گسترده‌ای در آنجا داشته‌اند و زمان زیادی را صرف کرده‌اند تا نیروهای دفاع هوایی و موشکی ایران اکنون بی‌نهایت مرگبارتر و توانمندتر از دوران تبادل ۱۲ روزه‌ی موشکی شوند.

او با تاکید بر توانایی موشکی ایران مدعی شد که در همین حال، زرادخانه‌ی موشکی ایران همچنان در حال گسترش است و فناوری آن‌ها ارتقا یافته است. بنابراین فکر می‌کنم از سرگیری جنگ توسط اسرائیلی‌ها یک اشتباه جدی خواهد بود. اما گمان می‌کنم دقیقاً همان کاری است که آن‌ها انجام خواهند داد و احتمالاً این اتفاق در سپتامبر یا نهایتاً اکتبر رخ می‌دهد. البته ممکن است زودتر هم اتفاق بیفتد بسته به شرایط، ما نمی‌دانیم و باید مراقب پرچم‌های دروغین (عملیات‌های فریب) باشیم که ممکن است توسط MI6 با کمک سیا طراحی شود و این روند را تسریع کند. اما من این را اجتناب‌ناپذیر می‌دانم.

این سرهنگ بازنشسته با بیان اینکه ما در طرف دیگر همچنان مجموعه‌ای از مشکلات داریم که در پایان جنگ ۱۲ روزه هم داشتیم و سخت در حال جبران خسارت‌های مربوط به هواپیماها و موشک‌ها و تجهیزات هستیم مطرح کرد: « این روند چقدر موفق بوده؟ نمی‌توانم با قطعیت بگویم، اما افراد زیادی روی آن کار می‌کنند. بنابراین ما هم در حال آماده شدن برای چیزی هستیم که گمان می‌کنیم از سرگیری جنگ با ایران خواهد بود.»

سرهنگ نیروی زمینی ایالات متحده با تاکید بر اینکه این جنگ اجتناب ناپذیر است بیان کرد: «بهترین چیزی که می‌توانم بگویم این است که در زمینه‌ی صلح و ثبات، چیز زیادی به دست نیاورده‌ایم و هیچ نشانه‌ای نمی‌بینم که اسرائیل، ایالات متحده یا لندن به دنبال صلح و ثبات در منطقه باشند. آن‌ها همچنان علاقه‌مند به تقویت بالکانیزه‌کردن منطقه‌اند، با این امید نادرست که بتوانند ایران را سرنگون کنند؛ همان‌طور که نتوانستند روسیه را سرنگون کنند. یعنی سرنگونی حکومت، تکه‌تکه کردن جامعه، تجزیه کشور و در نهایت کنترل ذخایر نفت و گاز. من فکر نمی‌کنم این کار موفق شود، اما همچنان هدف آن‌هاست.»

او با بیان اینکه فکر می‌کنم هدف MI6، سیا (CIA) و موساد (Mossad)، و به تبع آن واشنگتن، آنکارا و اورشلیم، بالکانیزه‌کردن منطقه بوده و اکنون این اتفاق افتاده است گفت: «نابود کردن سوریه گام حیاتی در جهت تجزیه کامل خاورمیانه بود. ایده این است که در نهایت همه دولت‌های عرب در ترس از اسرائیل زندگی کنند، به خاطر تهدید قدرت نظامی آمریکا که پشت اسرائیل است. یعنی هیچ کشوری در اطراف اسرائیل – مصر، اردن، عربستان، سوریه، عراق – نتواند تهدیدی برای اسرائیل باشد و در نهایت مجبور به تبعیت از خواسته‌های اسرائیل شود. و در این میان پای بانک‌های لندن، سرمایه‌ مالی نیویورک، واشنگتن و اورشلیم هم در میان است.

مگ‌گروگور در خصوص اینکه انها به اهداف خود رسیده اند یا نه تاکید کرد: «به نظر می‌رسد آن‌ها به این هدف رسیده‌اند؛ همه چیز تجزیه شده است.

اما چه چیزی خوب پیش نرفته؟ چند مورد؛

فکر نمی‌کنم معاهده‌ی آذربایجان و ارمنستان دوام زیادی داشته باشد. نه پارلمان‌هایشان آن را تصویب خواهند کرد و نه ما راهی برای زنده نگه داشتنش داریم. این توافق اساساً یک امتیاز دیگر به استراتژی اسرائیل در منطقه است؛ یعنی تلاش برای محاصره‌ی ایران.
ما هم تا حدی پای آن رفتیم چون فکر می‌کردیم می‌تواند گروه بریکس را تضعیف کند و ارتباط و همکاری ایران و روسیه را مختل سازد. اما فکر نمی‌کنم این در قفقاز نتیجه بدهد. در نهایت روس‌ها دست بالا را خواهند داشت. ایرانی‌ها هم به وضوح اعلام کرده‌اند که اگر این کریدور را که ما پذیرفته‌ایم کنترل کنیم، به منزله‌ی اعلام جنگ فعال علیه ایران خواهد بود. بنابراین به محدودیت‌هایی در محاصره‌ی ایران رسیده‌ایم.

کردها البته متحد اسرائیل هستند و ما از آن‌ها حمایت می‌کنیم و آن‌ها خاری در چشم اردوغان‌اند. اردوغان احساسات متناقضی درباره‌ی سوریه دارد، چون هر ادعایی برای رهبری اسلام داشت، اکنون نابود شده است، چرا که عملاً با «شیطان بزرگ» یا «شیطان کوچک» یعنی اسرائیل، علیه بقیه‌ی مسلمانان همسو شده است.

اما آیا سوریه از هم نپاشیده؟ من هیچ نشانه‌ای از یک کشور یکپارچه نمی‌بینم. شما یک دولت جهادی تحت رهبری جولانی دارید، مرد القاعده/داعش در کت و شلوار. سپس دولت کردی در شمال و شرق. و در جنوب هم دروزی‌ها هستند. دروزی‌ها و کردها بیشترشان با اسرائیل همسو هستند. اسرائیل هم هیچ علاقه‌ای به احیای یک دولت واحد در سوریه ندارد. بنابراین انتظار ثبات در سوریه در آینده‌ی نزدیک مضحک است.

فکر می‌کنم اردوغان باید بیشتر از همه نگران باشد. او علاقه‌مند به نابود کردن سوریه بود و تصور می‌کرد منافعش با اسرائیل همسوست. حالا دارد شک می‌کند که اسرائیل تا کجا پیش خواهد رفت و این چه تبعاتی برای ترکیه دارد. او یک دولت کردِ تقریباً مستقل در مرز خود دارد که می‌گوید نمی‌خواهد، اما نمی‌تواند کاری بکند.