عصرایران؛ اسرائیل به دنبال نابودی "زندگی دائمی انسانی" در غزه است. یعنی زندگی شهری و روستایی عادی و معمولی جمعیت انسانی در غزه، غیرممکن شود.

به همین دلیل نه تنها زیرساخت های زندگی از جمله بیمارستان ها، تاسیسات آب، سوخت، برق، راه، مخابرات و ... را نابود می کند بلکه به تخریب خانه ها و برج های مسکونی نیز ادامه می دهد. ساختمان ها و تاسیساتی که مشخص نیست چه ارتباطی با جنگ اعلامی "اسرائیل علیه حماس" دارد. نکته اینجاست که ارتش اسرائیل، به بهانه احتمال استفاده از سوی نیروهای حماس، مجوز تخریب هر چیزی را صادر می کند.
علاوه براین، حملات شدید وسنگین نظامی اسرائیل بدون تفکیک و کشتار شمار بالایی از غیرنظامیان در غزه همچنان ادامه دارد.

در نتیجه 1.5 سال جنگ اسرائیل در غزه، بیش از 50 هزار نفر در این منطقه کشته شده اند که اکثریت آنها زنان، کودکان و سالمندان بودند. همه شهرهای منطقه غزه، تخریب و اکثر خانه ها و ساختمان ها تخریب شده اند. تقریبا همه جمعیت 2.2 میلیون نفری غزه نیز چند بار آواره و از شهرهای خود شده اند و هم اکنون در سکونتگاه های خودساخته و موقت زندگی می کنند.

همچنین به دلیل محاصره و ممنوعیت ورود کالا و غذا، این منطقه با گرسنگی و قحطی و کمبود شدید روبه رو است. ارائه غذای مجانی در خیریه ها تنها امید باقی مانده بر اکثریت اهالی برای فرار از گرسنگی است.

هدف حداکثری، اجبار ساکنان غزه به ترک این منطقه برای همیشه و اسکان دائمی آنها در دیگر کشورها و مناطق است. هدف حداقلی نیز، تضعیف مردم غزه و کاهش سطح زندگی آنها به نباتی / اردوگاهی برای جلوگیری از هر گونه حمله نظامی به اسرائیل در آینده است.
در این چارچوب، اسرائیل علاوه بر تخریب ها و کشتارها، ورود مواد غذایی و کالاها وکمک ها را به غزه متوقف کرد. به مرور، فعالیت همه خیریه ها و نهادهای کمک رسان در غزه نیز متوقف می شود. تزریق حداقلی مواد غذایی برای مردم غزه از طریق یک نهاد مشکوک کمک رسان ثبت شده در امریکا و تحت نظارت اسرائیل در غزه، شروع شد. موسسه کمک رسان و شیوه کمک رسانی که مورد انتقاد سازمان ملل متحد و نهادهای مهم بین المللی امدادرسانی قرار گرفته است. 
در کنار این موارد، تندروها در اسرائیل ، وضعیت کنونی غزه را در کنار حضور ترامپ در کاخ سفید یک فرصت بی نظیر و تکرار نشدنی می دانند که باید از دقیقه به دقیقه آن، به نفع طرح های آرمان گرایانه خودشان، استفاده و آنها را اجرایی کنند. به ویژه که ترامپ ایده تخلیه غزه از ساکنانش و انتقال مالکیت آن به امریکا را مطرح کرد. اسرائیل هم به دنبال اجرای بخش اول است بدون اینکه با بخش دوم ، علنی مخالفت کند.

کابینه فعلی اسرائیل نیز در میان همه کابینه ها و دولت های تاریخ 77 ساله، تندروترین  و راستگراترین کابینه است. پس طبیعی است که ایده های تندروهای مذهبی و ملی گرای اسرائیل را دنبال می کند.

اشاره به این نکته مهم است. اسرائیل هم اکنون غزه را بخشی از خاک رسمی خود نمی داند چون این اقدام مستلزم اعطای شهروندی به ساکنان فلسطینی آن است زیرا باعث می شود جمعیت فلسطینی تباران اسرائیل در برابر یهودیان اسرائیلی افزایش یابد. هم اکنون در جمعیت 10 میلیون نفر اسرائیل (افراد دارای شهروندی اسرائیل)، 20 درصد ( حدود 2 میلیون نفر) فلسطینی تبار ( عرب اسرائیلی) و بقیه یهودیان اسرائیلی هستند.
مهمترین طرح تندروهای اسرائیل نیز تخلیه غزه از ساکنانش، الحاق خاک غزه به خاک رسمی اسرائیل و اسکان شهروندان یهودی اسرائیلی در این منطقه است. همان اقدامی که درباره بسیاری ازمناطق اشغالی فلسطینی در جنگ 1948 رخ داد.

 در این جنگ، در اثر حملات ارتش اسرائیل و شبه نظامیان مسلح اسرائیلی، بسیاری از فلسطینی ها شهر و روستای خود را ترک و فرار کردند. برخی به دو منطقه غزه و کرانه باختری فرار کردند و آواره شدند. آنها در این دو منطقه، در اردوگاه های آوارگان ساکن اند. برخی هم به کشورهای همسایه و نزدیک فرار کردند و امروز آنها و فرزندانشان در اردوگاه های آوارگان فلسطینی در لبنان و اردن و سوریه زندگی می کنند.
 بعد از فرار آنها، اسرائیلی ها خانه و زمین آنها را مصادره و به شهروندان اسرائیلی واگذار کردند. کسب زمین و خانه بدون ساکنان آن.  مناطق جنگ 48 امروزه در داخل مرزهای رسمی اسرائیل قرار دارد.
موضوع آوارگان فلسطینی که تعداد آنها در خارج از فلسطین هم اکنون به حدود 7 میلیون نفر می رسد یکی از مسائل اصلی نزاع فلسطین – اسرائیل است. فلسطین بر بازگشت آنها تاکید می کند اما اسرائیل با بازگشت آنان مخالفت می کند.
اسرائیل تلاش می کند به لحاظ عملیاتی و واقعی، امکان بازسازی غزه و بازگشت آن به دوره زندگی عادی، صفر شود. در این صورت در برابر ساکنان غزه تنها دو گزینه قرار می گیرد. ترک غزه یا زندگی حداقلی و ضعیف و بخور و نمیری و اردوگاهی.
همچنین مقامات دولت فعلی اسرائیل، ایده نابودی غزه برای نابودی حماس را نیز دنبال می کنند.  چون بعد از 1.5 سال جنگ اسرائیل نتوانسته حماس را در غزه نابود کند.

با وجود اینکه اسرائیل توانست منطقه غزه را به طور کامل اشغال کند و حاکمیت آن را بر این منطقه، به طور موقت، کنار بزند اما به محض اینکه نظامیان اسرائیلی منطقه ای از غزه را ترک می کنند این نیروهای حماس هستند که کنترل اوضاع را در دست می گیرند. حتی نیروهای نظامی دولت فلسطین(تشکیلات خودگردان) به ریاست محمود عباس نیز توانایی کنترل غزه را ندارند چرا که نیروهای حماس به راحتی آنها را شکست می دهند راحتر از درگیری داخلی سال 2007 ؛ وقتی حماسی ها توانستند در مدت 7 روز به کنترل و حاکمیت سال ها نیروهای تشکیلات خودگردان بر این منطقه پایان دهند.
اسرائیل نتوانسته حماس را نابود کند یا به آن حد تضعیف کند که نتواند دوباره کنترل حماس را در دست بگیرد. همچنین با وجود اشغال کامل غزه نتوانسته اسیران اسرائیلی در دست حماس و دیگر گروه های فلسطینی را پیدا یا آزاد کند.
واکنش اسرائیل هم نابودی غزه برای نابودی حماس است.
اگر نمی توانید چند نفر پنهان شده در ساختمانی را پیدا کنید یک راه این است که کل ساختمان را خراب کنید. همین ایده را اسرائیل  درباره حماس و غزه دنبال می کند. در نتیجه تا می تواند هم به تخریب و کشتار در غزه ادامه می دهد که در بخش نخست به آن پرداخته شد و هم به لحاظ سرزمینی، بخش هایی از غزه را به نام مناطق امنیتی یا حائل، از ساکنانش تخلیه و به مناطق تحت نظارت دائمی ارتش اسرائیل اضافه می کند تا مساحت غزه گام به گام کاهش یابد.
ممکن است این سوال مطرح شود با این اقدامات و برنامه ها، و جنگ بحران غزه ادامه می یابد و این به ضرر اقتصاد و ثبات سیاسی اجتماعی اسرائیل است.
در پاسخ باید گفت هم اکنون کابینه اسرائیل در کنترل نیروهای تندروی مذهبی و افراط گرای ملی است. افرادی که جریان ها و احزابی را نمایندگی می کنند که رشد و پیشرفت خود را در جنگ و شرایط غیرعادی می دانند. در نتیجه کاملا از این شرایط استقبال می کنند.

 پیشرفت و آمارهای خوب اقتصادی به هیچ وجه در اولویت نیروهای تندرو اسرائیلی نیست بلکه اولویت آنها، پیشرفت در اجرای برنامه های منفی است حتی اگر به انزوای اسرائیل منجر شود؛ تصویر تل آویو را در جهان، تخریب و آسیب های سیاسی اقتصادی بسیاری را به اسرائیل وارد کند. اولویت آنها اجرای برنامه هایی مثل به دست آوردن غزه و تلاش برای اخراج یا نابودی ساکنانش است.