انصار الخميني (ره) :: انتقاد عروس حضرت امام (ره) از تقلیل عفت عمومی به حجاب

تاريخ انتشار: 12 خرداد 1404 ساعت 23:44:04

انتقاد عروس حضرت امام (ره) از تقلیل عفت عمومی به حجاب

به گزارش تابناک، دکتر فاطمه طباطبایی؛ مدیر گروه عرفان اسلامی پژوهشکده امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی، در مراسم «تجدید بیعت بانوان فرهنگی با آرمان‌های امام و انقلاب،» که در حسینیه جماران با حضور جمعی از بانوان فعال در حوزه فرهنگی برگزار شد طی سخنانی اظهار داشت: امام در آغاز انقلاب به آیه «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ» توسل می‌جستند و تأکید داشتند این آیه همچنان می‌تواند راهنمای ما باشد. امام می‌خواستند پیروانشان جزو دسته لا یعلمون نباشند، خود را بشناسند، اهمیت و وظیفه خود را بدانند و در مسیر بیداری قدم بردارند. به همین دلیل، امام روی قیام لله تأکید می‌کردند و این قیام را محدود به مساجد و حوزه‌های علمیه نمی‌دانستند، بلکه معتقد بودند هر کسی در هر جایی که هست، چه در کارخانه و چه در مسجد اگر کارش برای خدا و با اخلاص باشد، آن کار قیام لله است و موجب بیداری قلب خواهد شد. امام برای شناخت قیام لله شاخصی قرار داده و می‌فرمودند: به افعالمان نگاه کنیم، اگر حسد، هتک حرمت، کینه‌توزی و… وجود داشت، بدانیم که قیام‌مان لله نیست.

طباطبایی افزود: واژه «هیچ» از واژه‌های پرکاربرد امام بود. «من هیچم! تو هیچی! ما همه هیچیم!» یعنی به مرحله‌ای رسیده بودند که غیر از خداوند چیزی وجود ندارد.

وی ادامه داد: برخی از صحبت‌ها و دستورات امام فقط در یک بُعد خلاصه می‌شود. مثلاً امام به عفت عمومی جامعه بسیار تذکر می‌دادند و معتقد بودند جامعه انسانی باید عفیف باشد، اما متأسفانه برداشت‌های صورت گرفته، عفت عمومی را فقط به حجاب محدود کرده‌اند. البته که حجاب هم مصداقی از عفت عمومی است، اما اگر به توصیه امام در همه جنبه‌ها عمل می‌شد، اصلاً مسئله حجاب مطرح نمی‌شد و این موضوع به‌صورت امری پذیرفته و عادی درمی‌آمد که خانم‌ها با جان و دل آن را می‌پذیرفتند. اما وقتی فقط به یک نکته اشاره می‌شود، موجب موضع‌گیری و مقابله خواهد شد. به نظر من، امروز کار فرهنگی این است که ببینیم انبیا چه کردند؛ فرهنگیان همان رسالت انبیا را برعهده دارند.

طباطبایی خاطرنشان کرد: امام در کتاب جنود عقل و جهل به امر به معروف و نهی از منکر توصیه می‌کند و می‌فرماید اگر آمر به معروف قصد تذکر به منکری را داشته باشد و این کار درست و حساب‌شده انجام نشود، گناه کوچکِ فرد به دلیل اشتباه ما به گناه بزرگ تبدیل می‌شود. ما فرهنگیان که خودم را هم فرهنگی می‌دانم، مقصریم که نتوانسته‌ایم حرف امام را درست بفهمیم و درست منتقل کنیم.