در این برهه؛ حوزه و خصوصا طلاب جوان مورد هجوم دو گروه به اساس بخشی از دروس حوزه علمیه و ارکان آن جای تامل دارد!

گروه اول؛ کسانی هستند که مشی و مرام سکولارِ حوزوی را در پیش گرفته و حوزوی بودن را در انقطاع از توجه به جامعه و درکِ سختی های مردم و فریاد بر بیدادها ، می دانند!

گروه دوم؛ اصحاب معدود "مکتبِ تفکیک"  و همفکران آنان هستند که در برابر "فلسفه و عرفان" با زبان استدلال قهر کرده اند و بجای استدلال رو به نقل خواب و خیال آورده اند ! و برخی دیگر از آن حضرات ! زبان حرف حساب را تبدیل به زبان تکفیر و توهین کرده اند!! نمونه اخیر آن مصاحبه ای است که از چهره نام آشنای ضدیت با فلسفه از حوزه مشهد پخش شد و در آن صریحا ملاصدرا را متهم به اعتقاد غیرقرآنی در بحث معاد جسمانی مطرح نمود!!

بله! جماعتِ ضد علوم عقلی تا امام خمینی بود جرات عرض اندام نداشتند ولی امروز در هرزگاهی به افاضات بر علیه فلسفه و عرفان می پردازند!

بدون شک؛ علوم عقلی درتاروپود حوزه علمیه قم که مهد تدریس علوم عقلی توسط آیات عظام ؛ عارف شاه آبادی ، حکیم رفیعی قزوینی ، امام خمینی ، علامه طباطبایی بوده ، جا دارد و قابل محو نیست. "و هذا من فضل ربی"

بلکه بالاتر اینکه ؛ در این روزها با تشرف استاد معظم آیت الله جوادی آملی به حرم امیرالمومنین (ع) در نجف اشرف تمام رسانه ها شاهدِ استقبال بی نظیر فضلاء و طلاب حوزه علمیه نجف اشرف از آن مرجع تقلید بزرگ بودند که محور اندیشه های او ؛ قرآنی- عقلی است و نیم قرن در حوزه قم درس فلسفه داده ، این رخداد شگفت آور در حوزه نجف و خصوصا احترام ویژه ای که حضرت آیت الله سیستانی از ایشان با جمله "تفسیر شما را گوش داده بودم اما دیدن کی بود مانند شنیدن" داشتند ؛ نشان از وجود نهال و بلکه شجره اندیشه های عقلی در آن حوزه هزار ساله است . "و لله الحمد".

در این راستا مناسب است خاطره ای که استاد معظم آیت الله محقق داماد؛ از پدربزرگ خود مرحوم آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی (موسس حوزه علمیه قم) جدیداً مطرح نمودند را ملاحظه نمایید؛

"آیت الله محقق داماد  به نقل از پسر آقای طبسی تعریف کردند که می گفت: پدرم اینگونه تعریف می کرد که صبح زود بود، درب خانه را زدند. رفتم دیدم آشیخ عبدالکریم حائری عبا بر سر کشیده و آمد داخل نشست. از من پرسید درس آسید ابوالحسن [رفیعی قزوینی] می روی؟ می گفت ابتدا ترسیدم که شاید می خواهد اعتراض کند. گفتم: بله. یک پاکتی از جیب خود در آورد و به من داد و گفت: شنیدم آسید ابوالحسن به خاطر مشکل مالی می خواهد قم را ترک کند. تو این پاکت را به او بده و نگو چه کسی داده است. به هیچ کس هم نگو که من این پاکت را به تو دادم. هروقت هم آسید ابوالحسن مشکل مالی داشت، بیا به من بگو. که ایشان از قم نرود.  این نشان می دهد که ایشان علاقه داشته است که عده ای در قم فلسفه بگویند کمااینکه پسر ایشان، آقامهدی نزد آقای شاه آبادی و امام خمینی رفته و «معقول» خوانده است. امام خمینی شاگرد آقای شاه آبادی شد. آقای نورالدین شاه آبادی تعریف می کرد که پدر ایشان ابتدا در منزل درس «معقول» می دادند و خانه پر از طلبه شده و دیگر جا نبود لذا مکان درس را به مسجد عشقعلی بردند. این نشان می دهد آن زمان این همه طلاب درس معقول خوان بوده و مشکلی هم نبوده است. نکته مهم اینجاست که زیر حمایت آشیخ عبدالکریم درس معقول رایج شده است".

باری ؛ فرزندان معنوی امام خمینی که وامدار آن بزرگمرد هستند ، با تلاش وافرِعلمی از میراث آن بزرگوار و نیز حضرت علامه طباطبایی محافظت خواهند نمود و بر آموزه هایِ اساتید بزرگ علوم عقلی خود در این دهه های اخیر ؛ آیت الله جوادی آملی و علامه حسن زاده آملی و آیت الله انصاری شیرازی با تحقیق و تدریس، حراست خواهند نمود. ان شاء الله

*جماران