به گزارش جماران به نقل از آناتولی، به رئیس اتحادیه ملی کارگران افغانستان گفت افزایش فقر، آسیب‌های اقتصادی و بیکاری در این کشور، کودکان را به کارهای شاقه و خطرناک می‌کشاند و همه‌روزه آمار آن‌ها افزایش می‌یابد.

معروف قادری، رئیس اتحادیه ملی کارگران افغانستان «امکا» طی مصاحبه‌ای با خبرنگار آنادولو، «فقر، آسیب‌های اقتصادی و بیکاری در افغانستان» را مهم‌ترین عامل روی آوردن کودکان به کارهای سنگین و خطرناک عنوان کرد و اظهار داشت: پس از تسلط طالبان بر افغانستان، منابع مالی و سرمایه‌ها فرار کردند، شرکت‌ها تعطیل شدند و کسانی که در ادارات دولتی و غیر دولتی کار می‌کردند، شغل خود را از دست دادند.

وی افزود: همچنین تمامی حقوق مستمری بگیران، افراد دارای معلولیت، زنان سرپرست خانواده و همچنین بازماندگان قربانیان جنگ قطع شده است. بنابراین بیکاری در کشور افزایش یافته و بر اساس آمار سازمان ملل متحد 98 درصد جمعیت افغانستان زیر خط فقر هستند. این وضعیت باعث شده است که کودکان از آموزش باز بمانند و برای ادامه زندگی خود و خانواده‌شان کارهای شاقه انجام دهند.

قادری با بیان این‌که «کار کودکان طبق کنوانسیون 82 و سایر کنوانسیون ها ممنوع است»، خاطرنشان کرد: «در قانون اساسی و قانون کار افغانستان کار کودکان ممنوع است. علاوه بر این، افغانستان به سازمان بین‌المللی کار متعهد شده است که تا سال 2025 کار شاقه کودکان و تا سال 2030 کار کودکان را به طور کامل حذف کند. اما پس از سقوط حکومت جمهوری، همه قوانین از جمله قانون اساسی، قانون کار و برنامه‌های منع کار کودکان و برنامه توسعه ملی که افغانستان به آن متعهد بود، توسط اداره طالبان به حالت تعلیق درآمده یا متوقف شد».

رئیس اتحادیه ملی کارگران افغانستان خاطرنشان کرد: «بر اساس آماری که اخیراً از سوی مسئول اداره اطفال وزارت کار و امور اجتماعی افغانستان ارائه شده است، تعداد کودکان کار افزایش یافته است و در حال حاضر حدود 6 الی 7 میلیون کودک در این کشور به کارهای شاقه مشغول هستند. آنها از تحصیل کنار گذاشته شده‌اند و این وضعیت بر رشد جسمی و ذهنی آنها تاثیر منفی گذاشته است. کودکانی که از کار سخت رنج می‌برند با محیط کاری ناسالم مواجه می‌شوند و مورد آزار و اذیت جنسی و استثمار قرار می‌گیرند.

معروف قادری با تاکید بر اینکه «کودکان کار هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی آسیب می‌بینند، تصریح کرد: «کودکانی که انتظار داریم در آینده افغانستان سهم داشته باشند، مورد آزار جسمی، ذهنی و جنسی قرار می‌گیرند. این انتظارات بسیار ناامید کننده و آینده تیره‌ای دارند. امیدوارم یک دولت دموکراتیک در کشور تشکیل شود که به قوانین ملی و بین‌المللی پایبند و نسبت به نسل‌های آینده مسئول و پاسخگو باشد. همچنین باید حکومتی وجود داشته باشد که آسیب‌های شهروندان را کاهش دهد و به معیارهای سازمان‌های بین‌المللی احترام بگذارد تا کودکان افغانستان بتوانند به حقوق اولیه خود دست یابند و زمینه تحصیل ‌آن‌ها فراهم شود».

وی ضمن انتقاد از سیاست‌های اداره طالبان در افغانستان گفت: «افغانستان علی‌رغم تمامی مشکلات دستاوردها و قوانینی داشت و به سمت دموکراتیک شدن پیش می‌رفت. مقامات طالبان هیچ کس دیگری را به عنوان بخشی از خود نپذیرفتند و به قوانین ملی، بین‌المللی و کنوانسیون‌های بین المللی اهمیتی نمی‌دهند. آن‌ها در برابر وجدان خود، جامعه جهانی و آینده سازان کشور پاسخگو نیستند. نیازهای اولیه کودکان باید برآورده شود تا مجبور نشوند برای بقا کار کنند. ما بسیار نگران این وضعیت هستیم. امیدواریم جامعه جهانی هرچه زودتر به این مشکلات توجه کند».