‏‏ بسم الله الرحمن الرحیم‏

‏‏ملت شریف و شجاع ایران‏

‏‏     بار دیگر شاه با دستور حکومت نظامی در تهران و سایر شهرستانهای بزرگ ایران،‏‎ ‎‏ثابت کرد که پایگاهی در میان ملت ندارد. اعلام حکومت نظامی در محیطی آرام ـ به‏‎ ‎‏اقرار رادیو و مطبوعات ایران که راهپیمایی با کمال آرامش در آن انجام می گرفت ـ نه تنها‏‎ ‎‏قانونی نیست بلکه جرم است و دستور دهندۀ آن مجرم. شاه برای به رگبار بستن مردم‏‎ ‎‏بی دفاع و مظلوم هیچ بهانه ای را بهتر از حکومت نظامی ندید. روزهای اخیر، تهران و‏‎ ‎‏سایر شهرستانهای مهم ایران برای اظهار مظلومیت و مخالفت با مجرمی که 35 سال بر‏‎ ‎‏مقدرات آنان سلطه دارد و جنایات و خیانتهای او در کشور و مخالفتهای او با قانون‏‎ ‎‏اساسی واضح است، شاهد راهپیماییهای آرام بود. اظهار مخالفت با مجرمی که تمام‏‎ ‎‏هستی ملت را به باد داده است، از طرف کسانی بود که در حد عالی شعور سیاسی و دینی‏‎ ‎‏بودند؛ به طوری که حاضر شدند ارتش را گلباران کنند ولی «دولت آشتی ملی»، آنان را به‏‎ ‎‏عنوان شعار برخلاف قانون اساسی، محکوم نمود؛ و حال آنکه شعار آنان بر ضد قانون‏‎ ‎‏اساسی شکن ـ یعنی شاه ـ بود. شعار بر ضد رژیم تحمیلی غیر قانونی بود، اظهار‏‎ ‎‏مظلومیت بود ولی واقعیت این است که شاه می خواهد انتقام خود را از ملت بی دفاع‏‎ ‎‏بگیرد، و با صحنه سازیهای مبتذل، ملت بی دفاع را به مسلسل ببندد و نفسها را به خیال‏‎ ‎‏باطل خودش در سینه خفه گرداند ولی دیگر دیر شده است و ملت مظلوم و بیدار ایران‏‎ ‎‏آگاه گردیده اند. من هنوز اطلاع دقیقی از کشتگان و مجروحان در سراسر ایران ندارم؛‏‎ ‎‏ولی خبرگزاریها تعداد کشتگان را به صدها نفر گزارش داده اند و خبرهایی از ایران، این‏

‎‏تعداد را بیش از هزار نفر می گویند. اکنون بر ملت شجاع ایران است که به هر ترتیبی که‏‎ ‎‏ممکن است به مجروحین بیشمار خود، خون، دوا و غذا برساند و از هر گونه کمک مالی‏‎ ‎‏دریغ ننماید.‏

‏‏     چهرۀ ایران امروز گلگون است و دلاوری و نشاط در تمام اماکن به چشم می خورد.‏‎ ‎‏آری این چنین است راه امیر مؤمنان علی و سرور شهیدان امام حسین. ای کاش «خمینی»‏‎ ‎‏در میان شما بود و در کنار شما در جبهۀ دفاع برای خدای تعالی کشته می شد.‏

‏‏     ملت ایران! مطمئن باشید که دیر و یا زود پیروزی از آن شماست. شاه با حکومت‏‎ ‎‏آشتی ملی می خواهد روحانیت شریف ایران و سیاسیون محترم را در کشتار خود سهیم‏‎ ‎‏گرداند ولی فریب او خیلی زود برملا گردید.‏‏ اِنَّ کَیْدَ الشَّیطانِ کانَ ضَعیفاً.‏‎[1]‎

‏‏    ‏‏جهان باید بداند که این است فضای باز سیاسی ایران! و این است رژیم دموکراسی‏‎ ‎‏شاه! و این است عمل به دین مبین اسلام در منطق شاه و دولت او! اکنون به بهانه های پوچ‏‎ ‎‏دست به حبس و تبعید تازه زده اند و می زنند. باید علما و روشنفکران ملت در زیر چکمۀ‏‎ ‎‏دژخیمان خُرد شوند تا کسی خیال آزادی به خود راه ندهد. شما ای ملت محترم ایران، که‏‎ ‎‏تصمیم گرفته اید خود را از شرّ رژیم شاه خلاص گردانید و در رفراندمی که در سه و‏‎ ‎‏چهارم شوال‏‎[2]‎‏ در برابر ناظران سراسر جهان انجام دادید به دنیا نشان دادید که رژیم شاه‏‎ ‎‏جایی برای خود در ایران ندارد ـ چنانچه در روزنامه های خارجی هم منعکس گردید.‏‎ ‎‏مطمئن باشید که هیچ قدرتی نمی تواند با شما که بیدارید و به پاخاسته اید روبه رو شود.‏

‏‏     ارتش وطنخواه ایران! شما دیدید که ملت با شما دوست و شما را گلباران می کند. و‏‎ ‎‏می دانید که این چپاولگران برای ادامۀ ستمگری، شما را آلت قتل برادران خود قرار‏‎ ‎‏داده اند، به دیگر برادران ارتشی خود که شاه را رها کرده اند و در پشتیبانی مردم، به‏‎ ‎‏دشمن حمله نموده اند بپیوندید، و به پاخیزید و نگذارید ملت شما نابود و برادران و‏‎ ‎‏خواهران شما به خاک و خون کشیده شوند. نام خود را در تاریخ که به سود ملت ایران به‏ ‏راه خود ادامه می دهد، هر چه زودتر ثبت کنید و ریشۀ خیانت و ظلم را بکنید.‏

‏‏     شما ای علمای بزرگ اسلام و سیاسیون بزرگ، که از فشار شاه هراسی به دل راه‏‎ ‎‏نمی دهید! نشانۀ اعتماد و قوّت روحیۀ ملت هستید، و در این موقع حساس نه تنها باید‏‎ ‎‏استقامت کنید بلکه روحیۀ عالی مقاومت جامعه را هر چه بیشتر باید تقویت کنید، و هر‏‎ ‎‏چه بیشتر صفوف خود را برای مقابله با دشمن مردم ایران متشکلتر کنید. از خداوند متعال‏

‏‏نصرت اسلام و مسلمین را خواهانم. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.‏

‏‏روح الله الموسوی الخمینی‏

 18 شهریور 1357 / 6 شوال 1398‏

‏‏مکان:  نجف‏

پیام به ملت ایران و تسلیت فاجعه 17 شهریور

بسم الله الرحمن الرحیم‏

‏‎ ‎‏و بَشّرِ الصابِرینَ *الّذینَ اِذا اَصابَتْهُمْ مُصیَبةٌ قالوا اِنّا لله و اِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ* اُولئِکَ علَیهِمْ صَلَواتٌ‏‎ ‎‏مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ اوُلئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ‏‎[1]‎

‏‏    ‏‏وقتی شما را ای فرزندان عزیز اسلام، خداوند متعال تسلیت می دهد، آیا باز هم‏‎ ‎‏محتاج به تسلیتید؟ خداوند ـ عزوجل ـ می فرماید: «بشارت بده صبرکنندگان را؛ کسانی که‏‎ ‎‏هر مصیبتی می بینند به حساب خدا تحمل می کنند و می گویند ما همه برای خدا خلق‏‎ ‎‏شده ایم، برای خدا زندگی می کنیم، و وقتی بمیریم از بین نمی رویم بلکه به سوی خدای‏‎ ‎‏مهربان برمی گردیم. صلوات و رحمت خدا بر ایشان؛ اینها هستند که به آرزوی انسانی‏‎ ‎‏رسیده اند».‏

‏‏     مع ذلک من به نیابت حضرت ولی عصر امام زمان به همۀ مسلمانان جهان مصیبت‏‎ ‎‏0چهارم شوال سال 98 ه .ق (17 شهریور) را خاصه به خانواده های داغدار تسلیت‏‎ ‎‏می گویم، و در عین حال تبریک. و خدا شاهد است مصطفای من تنها آن نبود که سالش‏‎ ‎‏نزدیک است، بلکه همۀ به خاک و خون کشیده های حادثۀ شوال، مصطفاهای من‏‎ ‎‏بوده اند. من این استقامت را و این فیض شهادت را که خداوند متعال نصیب فرزندانم‏‎ ‎‏فرمود به پدران و مادران و همۀ بستگانشان تبریک می گویم. و چنین کشته شدنی که‏‎ ‎‏افتخار دارد، بزرگترین آرزوی من است و شاید نزدیک باشد.‏ 

‏‏     اما فرج و پیروزی حق بر باطل، از آن نزدیکتر است. و از این پس جا دارد که همۀ‏ ‏کارهای خود را تعطیل کنیم ـ نه برای همیشه ـ که به همین زودی ظالم جبار سرنگون‏‎ ‎‏می شود. در باز کردن مغازه ها و کارخانه ها عجله نکنید. در تقویت روحیه و ایمان کسانی‏‎ ‎‏که ضعیفند بکوشید که روزی دست خداست. چند روز تعطیل کسب و کار برای رضای‏‎ ‎‏خدا کسی را از گرسنگی نمی کشد. عزت و ثروت دست خداست. از مرگ نترسید که‏‎ ‎‏حیات و ممات به دست خداست. تعطیل را ادامه دهید که فرج نزدیک است.‏

‏‏روح الله الموسوی الخمینی‏

‏زمان: 21 شهریور 1357 / 9 شوال 1398‏

‏‏مکان:  نجف‏

پیام به ملت ایران و اعلام عزای عمومی و ادامه اعتصاب

‏‏پیام‏

‏‏زمان: 23 شهریور 1357 / 11 شوال 1398‏

‏‏مکان:  نجف ‏

‏‏بمناسبت هفتمین روز کشتار وحشیانۀ 17 شهریور‏

‏‏ بسم الله الرحمن الرحیم‏

‏‏هموطنان محترم و مظلوم!‏

‏‏     اکنون که یک هفته از کشتار فجیع گروه اول مقتولین مظلوم ما می گذرد، اکنون که یک‏‎ ‎‏هفتۀ تمام است ملت معظم ایران در زیر چکمۀ دژخیمان و رگبار مسلسل و توپ و تانک‏‎ ‎‏دست و پا می زند، اکنون که شاه دست از آستین فضای باز سیاسی درآورده و به‏‎ ‎‏دروکردن نهال جوانان رشید و شجاع ما پرداخته است، اکنون که با نفسهای آخر،‏‎ ‎‏حکومت فاشیستی نفسهای ملت را در سینه خفه کرده، اکنون که گورستانها از قبور‏‎ ‎‏شریف فرزندان اسلام و قرآن پر گردیده، اکنون که دژخیمان شاه به عربده و پایکوبی در‏‎ ‎‏مرگ عزیزان ما به شادی نشسته اند، اکنون شاه می خواهد ایران را به ویرانه و قبرستان‏‎ ‎‏تبدیل کند. اکنون که عمال از خدا بیخبر شاه در مجلس گرد هم جمع شده و با‏‎ ‎‏صحنه سازیهای مبتذل و اغفال کننده می خواهند مجرم اصلی را تبرئه و گناه بزرگ و‏‎ ‎‏خیانت عظیم را به دیگران که آلتِ فعلی بیش نیستند، نسبت داده و خود را ‏‎ ‎‏مقرب الخاقان‏‎[1]‎‏ قرار دهند، اکنون که تمام خیانتکاران خارج و داخل پشتیبانی از جنایات‏‎ ‎‏شاه می کنند، اکنون که از چهره های کریه آزادیخواهی و طرفداری از حقوق بشر پرده‏‎ ‎‏برداشته شده، ملت مظلوم و بزرگ ایران باید اعتصاب نموده در عزا بنشینند و رسماً روز‏‎ ‎‏پنجشنبه یازدهم شوال را روز عزا قرار دهند.‏

‎‏     ما به دنبال فداکاریها و عزای سراسری، منتظر شادیها هستیم. شما شاهد استقلال و‏‎ ‎‏آزادی ـ به خواست خدا ـ خواهید بود. شما با پایمردی خود دشمن را چنان از میدان‏‎ ‎‏بیرون کردید که مجبور به اعلام حکومت نظامی در اکثر شهرستانها و در تهران، مرکز و‏‎ ‎‏پایگاه شیرمردان و شیرزنان شد، و خود را در جوامع بشری رسوا و خدعه را با دست خود‏‎ ‎‏نقش بر آب کرد. عزیزان من مطمئن باشید که پیروز هستید و در پیشگاه خدای متعال‏‎ ‎‏روسفید.‏

‏‏     قیام شما در مقابل دیکتاتور اصلی که تمام شعائر ملی و مذهبی را زیر پا گذاشته، چون‏‎ ‎‏قیام امیرالمؤمنین در مقابل معاویه می باشد که عملی بیش از اعمال آن دیکتاتور مرتکب‏‎ ‎‏نشده بود. علی در مقابلِ ستمکاری بود که با امامت جمعه و جماعت و تشبث به اسلام،‏‎ ‎‏خون مردمان را می مکید؛ قیام در مقابل ظلم و ظالم بود و چندین هزار فدایی داد که عمار‏‎ ‎‏یاسر یکی از آنها بود. شما هم در مقابل دیکتاتور عصر که با اسم اسلام و تشبث به قرآن‏‎ ‎‏خون ملت را می مکد، در صورتی که تعداد کشتگان ما به تعداد کشتگان «صفین» باز‏‎ ‎‏نرسیده؛‏‎[2]‎‏ غم به خود راه ندهید و گوش به حرف اشخاصی که از اسلام اطلاعی ندارند‏‎ ‎‏ندهید و به راه خود که راه حق و راه اولیای حق است، ادامه دهید. گول خیمه شب بازیهای‏‎ ‎‏دولت و وکلای شاه را نخورید که با حرفهای فریبنده می خواهند شاه را که در شرف‏‎ ‎‏مرگ است نجات دهند. دنیا شاه را محکوم کرد و به پشتیبانی شما برخاست؛ اگر چه‏‎ ‎‏مشتی جنایتکار که می خواهند مخازن ملت را ببرند و حق ملت را زیر پا بگذارند به او‏‎ ‎‏امید می دهند، ولی هیچ قدرتی در مقابل قدرت لایزال ملت نمی تواند پابرجا باشد؛‏‎ ‎‏خداوند تعالی وعدۀ نصرت داده و با شماست. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.‏

‏‏روح الله الموسوی الخمینی‏

‏‏زمان: 23 شهریور 1357 / 11 شوال 1398‏ ‎

مکان: نجف

*پرتال امام خمینی