خطبه امام سجاد(ع) درمجلس یزید
- یزید با برمایی مجلس و دعوت از اشراف و بزرگان شام و گماردن سخنرانا در صدد بود تا با ناسزا گویی به امیرمومنان و امام حسین علیه السلام حقانیت حکومت در کربلا را اثبات و پیروزی بر امام را جشن گرفته و اهل بیت را تحقیر نماید.
*امام سجّاد علیه السلام فریاد برآورد واى بر تو اى خطیب! خشنودى مخلوق را با خشم خالق به دست آوردى؟ جایگاهت در آتش دوزخ مهیا باد!
*امام رو به یزید فرمود آیا اجازه می دهی بر بالای این چوبها بروم (اَنْ ارْقى هذِهِ الاَْعْوادَ) سخنانی بگویم که سبب خشنودی خداوند و اجر و پاداشى براى  مردم باشد.
* حضرت علی ابن الحسین علیه السلام پس از استیصال یزید بر منبر رفت و پس از حمد و ثنای الهی فرمود.
* امام فرمود اى مردم! خداوند به ما شش خصلت علم ، حلم ، بخشندگى ، فصاحت ، شجاعت و محبت در دل هاى مومنان عطا فرمود.
امام سپس فرمود و خداوند به ویژگیهایی عطا کرد.
- پیامبر برگزیده خدا از ماست
- آن صدّیق که همه گفته هاى خدا و رسولش را تصدیق کرد از ماست
- جعفر طیّار از ماست
- حمزه شیر خدا و رسول خدا از ماست
- دو سبط پیامبر علیهما السلام از ما هستند
امام سجاد علیه السلام برای معرفی کاروان کربلا برای شامیانی که چهل سال تحت حکومت اسلام اموی بودند به مواردی اشاره فرمودند.
- اى مردم! من فرزند مکّه و منایم
- من پسر کسى هستم که حجرالاسود را با عبایش برداشت
- من فرزند کسى ام که شب معراج از مسجدالحرام به مسجد الاقصى برده شد
- من فرزند کسى هستم که خداوند جلیل به او وحى کرد
- آری من فرزند محمّد مصطفى و علىِّ مرتضایم
- من فرزند کسى هستم که آنقدر برگردنکشان شمشیر کشید تا بگویند اله الاّ الله
- من فرزند کسى هستم که در برابر رسول خدابا دو شمشیر و با دو نیزه نبرد مى کرد و دوبار هجرت کرد
- من فرزند کسی هست در بدر و حُنین با دشمنان اسلام جنگید
- من فرزند وارث پیامبران و کوبنده ملحدان و بزرگ مسلمانانم
- من پسر کسى هستم که جبرئیل و میکائیل به یارى او شتافتند
- من فرزند حمایت گر از حرم مسلمانان و پیکارگر با مارقین (خوارج) ، ناکثین (پیمان شکنان) و قاسطین (قاصبین) هستم
- فرزند اوّل کسى هستم که دعوت خدا و رسولش را اجابت کرد
- من فرزند درهم شکننده دشمنان و نابود کننده مشرکانم
- همان کس که بزرگ منش ، بخشنده ، زیباروى ، جامع همه خوبى ها ، پاک ، ابطحى (اهل مکه) ، خشنود به رضاى خدا ، پیشگام در انجام فرمان الهى ، رادمرد ، صابر ، بسیار روزه دار ، پاکیزه از هر نوع آلودگى و بسیار اهل نماز و عبادت بود.
- آن کس که توان دشمنان را از بین برد و شیرازه سپاهیان گوناگون کفر را از هم گسست
- او که از همگان با صلابت تر ، دل قوى تر ، داراى عزمى محکمتر و روحى سازش ناپذیرتر بود
- او که (در راه دفاع از دین خدا) شیرى بى باک بود و آن هنگام که در میدان نبرد نیزه ها و لجام ها (ى اسب جنگجویان) به هم نزدیک مى شد آنها را با ضربه هایش همچون دانه هاى زیر سنگ آسیاب خرد مى کرد و همانند تندبادى که خار و خاشاک را پراکنده سازد آنها را تارو مار مى ساخت.
- او که شیر حجاز و پیشواى عراق ، مردى از تبار مکّه و مدینه و (مسجد) خَیْف (در منا) و عقبه بود.
- او که از سرداران جنگ بدر و اُحد و از حاضران در بیعت شجره (در ماجراى صلح حدیبیّه) و از مهاجران (از مکّه به مدینه) بود.
- او بزرگ عرب ، شیر بیشه نبرد ، وارث دو مشعر بود
- پدر دو سبط رسول خدا ، حسن و حسین بود
- آرى او جدّ من على بن ابى طالبعلیه السلام است
- انَا ابْنُ فاطِمَهَ الزَّهْراءِ اَنَا ابْنُ سَیِّدَهِ النِّساءِ
* او همچنان به معرفى خود مى پرداخت تا آنجا که صداى مردم به گریه و ناله بلند شد و یزیداز آشوب و شورش مردم ترسید از این رو به موذّن دستور داد تا موذن با اذان سخن آن حضرت را قطع کند.

* امام علیه السلام وقتى که موذّن گفت اَلله اَکْبَر اَلله اکْبَر فرمود هیچ چیزى در عالم از خداوند بزرگتر نیست
* امام علیه السلام وقتی که موذّن گفت اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ فرمود مو ، پوست ، گوشت و خونم به یکتایى خدا گواهى مى دهد
* امام علیه السلام هنگامى که موذّن گفت اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ خطاب به یزید فرمود اى یزید! این محمد که به رسالت او گواهى داده شد جدّ من است یا جدّ تو؟ اگر بگویى جدّ توست دروغ گفته اى و اگر جدّ من است پس چرا فرزندانش را به قتل رساندى؟ یزید که پاسخى نداشت پس از پایان اذان فوراً به نماز ایستاد
* امام علیه السلام خطاب به یزید فرمود اى یزید! این همه جنایت را مرتکب شدى باز هم مى گویى محمّد رسول خدا است و رو به قبله مى ایستى و نمازمى خوانى؟