ایمان سهرابی 1-  8 آذرماه سال 1390: در اقدامی غیرمنتظره تجمع‌کنندگان در مقابل سفارت بریتانیا، وارد سفارتخانه شدند و پرچم انگلیس را آتش زدند و به سمت ساختمان‌های اداری سفارت حرکت کردند. تعدادی از تجمع کنندگان که قصد تصرف سفارت را داشتند، کوکتل ‌مولوتوف و سنگ داخل سفارت پرتاب کردند و شیشه های سفارت را شکستند و گوشه ای از ساختمان کوچک پشت درب اصلی سفارت نیز آتش گرفت. گفته شد نیروهای خودسر این حرکت را انجام داده اند.

2-    22 بهمن ماه سال 91: علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی برای حضور در مراسم راهپیمایی 22 بهمن به قم رفته بود. هنگام سخنرانی شعارهایی در مورد مضامین 22 بهمن سر داده شد، اما کم کم این سخنرانی توسط گروهی از افراد به صحنه ای متفاوت تبدیل شد و شعارها شکل و رنگ جدیدی پیدا کرد. گروهی که ظاهراً پیشتر سازماندهی شده بودند ( و در ابتدا نهایتاً 20 نفر بودند و کم کم به تعداد آن ها، افزوده شد) در حمایت از احمدی نژاد شعارهای تندی سردادند و به سوی لاریجانی، کفش و مهر پرتاب کردند! گفته شد این حرکت را نیروهای خودسر سازماندهی کرده اند.

3-    13 خرداد 1394: رئیس جمهور روحانی به منظور سخنرانی در مراسم بیست و ششمین سالگرد ارتحال بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در مرقد مطهر امام خمینی حضور یافته بود. درحالی که رئیس جمهور در حال ایراد سخنرانی خود بود، برخی سعی کردند با سر دادن شعار سخنان او را قطع کنند. شعارهای این عده باعث شد روحانی چند ثانیه ای سخنان خود را قطع کند. وی سپس خطاب به شعار دهندگان گفت: متشکرم، بفرمایید. روحانی در حالی سخنرانی خود را به پایان برد که این عده ی «خودجوش» مجددا در صدد بر هم زدن سخنرانی رئیس جمهور برآمدند، اما او سخنان خود را قدری بلندتر ادامه داد. قصه تشنج در سخنرانی های سالگرد ارتحال امام (ره) برای سومین بار بود که اتفاق می افتد. گفته شد این حرکت نیز از سوی نیروهای خودسر صورت گرفته است. حوادثی هم چون میزبانی مهربانانه(!) از علی مطهری در شیراز و لغو سخنرانی موسوی لاری در پاکدشت نیز در همین زمینه قابل ذکر است.

4-    در تازه ترین اقدام گروهی با سر دادن شعارهایی علیه آل سعود، در مقابل این سفارت تجمع کردند؛ اما به رغم تلاش نیروی انتظامی برای ممانعت، چندین نفر که رئیس پلیس تهران آنان را خودسر نامیده است، وارد سفارت عربستان شدند و به اتاق های این سفارتخانه رفتند. چند نفر از تجمع کنندگان که به داخل سفارت رفته بودند، از بالای بام سفارتخانه، کاغذهای مکاتبات اداری داخل اتاق‌ها را به خیابان ریختند. در این میان، در پی وقوع آتش سوزی مختصر در بخش‌هایی از سفارت عربستان، ماشین های آتش نشانی در محل حاضر شدند.

 نکاتی چند درباره این نیروهای ارزشی به ذهن می رسد:

الف- نکته حائز اهمیت در حادثه اخیر آن است که نیروهای خودسر در پی فاجعه منا و کشته شدن بیش از 500 زائر ایرانی هیچ واکنشی از خود نشان ندادند. کمی پیش از آن نیز پس از آن که دو نفر از ایرانیان در عربستان مورد تجاوز قرار گرفتند، باز واکنشی از سوی این نیروها صورت نگرفت.

ب- در اغلب حوادثی از این دست به ویژه تجاوز به سفارت انگلستان و حادثه اخیر در تجاوز به سفارت عربستان مشاهده می شود که کاری از نیروی انتظامی ساخته نیست و جالب است که در مورد اخیر نیروی انتظامی نیز این گروه را خودسر نامیده است. آیا قابل باور است نیروی انتظامی که می تواند تجمعات و تظاهراتی هم چون سال 88 را در چشم بر هم زدنی محو کند، نمی تواند از ورود نیروهای خودسر به سفارت جلوگیری کند؟ یا باید بپذیریم نیروی انتظامی میان مردم فرق می گذارد و یا لاجرم فرض کنیم دستوراتی خاص از سوی مقام مافوق صادر می شود.

ج- در نهایت گزارش های رسیده حاکی است در اطراف سفارت عربستان، خودروهای شخصی متعددی با پلاک های قم دیده شده است که مهاجمان را به آنجا رسانده بود.

مُهرهایی که علی لاریجانی را مورد نوازش قرار داد، گوجه فرنگی هایی که ماشین روحانی را در بازگشت از سفر نیویورک تزئین کرد و در نهایت پلاک ماشین هایی که جلوی سفارت عربستان پارک شد، نشان از آن دارد که همیشه پای شرکت کننده هایی از قم در میان است. این همه در حالی است که تاکنون تجاوز به سفارت عربستان از سوی هیچ یک از چهره های شناخته شده جبهه پایداری محکوم نشده است. تا پیش از این حرکات نیروهای خودسر بازتاب بین المللی نداشت و ضرر آن تنها متوجه داخل کشور بود. اقدام تازه آن ها در تجاوز به سفارت عربستان اما به طور جدی دیپلماسی ما را تحت تأثیر قرار داده است و زیان های آن برای روابط خارجی مان غیر قابل انکار است. چه خوب بود اگر یک بار برای همیشه این نیروهای خودسر مورد محاکمه قضایی قرار می گرفتند و پرونده آن ها برای همیشه بسته می شد؛ هر چند این آرزویی بیش نیست.

*19 دی