وی اظهار داشت: من از ناطق نوری و کسانی مانند او که سابقه انقلابی و خدمت به نظام دارند، خواسته ام این است که نباید نظام را رها کنند. ممکن است او اگر وارد عرصه انتخابات شود کلی انتقاد بشنود اما باید برای حفظ نظام وارد انتخابات بشود.

موسوی تبریزی ادامه داد: او اعتدال را تجربه کرده است و باید این اعتدال را به میان مردم آورد. حالا اینکه سرلیست اصلاح طلبان یا اصولگرایان باشد مهم نیست. چون ناطق همان راهی را می رود که به نفع نظام باشد. ناطق الان ناطقی است که منفعتش در وحدت و همدلی است نه در تندروی و افراطی گری. من به عنوان یک اصلاح طلب اگر ناطق سرلیست اصولگرایان هم باشد من به او رای می دهم. همانطور که به حسن روحانی و علی مطهری رای دادم. چون روحانی یک فرد معتدل و مطهری هم یک مومن متعهد مانند پدرش است که در خیلی مواقع از بعضی از اصلاح طلبان و یا اصولگرایان بهتر عمل کرده است.

اهم اظهارات وی را در ادامه می خوانید: 

(درباره نقش آیت الله هاشمی در پیروزی اصلاح طلبان در انتخابات پیش رو) اصلاح طلبان اصولی داشته اند که به واسطه آن توانسته اند بر مسیر خود حرکت کنند و زیر یک نام جمع بشوند و آن اصلاحات است. در عین حال اصلاح طلبان آیت الله هاشمی را به عنوان یک وزنه قبول دارند. آنچه مسلم است در انتخابات سال 92 آیت الله هاشمی بسیار تاثیرگذار بود و بسیاری از اصلاح طلبان بعد از حوادث سال 88 برای پیروزی بیشتر روی به نظرات هاشمی آوردند. اما درباره انتخابات امسال، آیت الله هاشمی هنوز هیچ اظهارنظری نکرده اند و نگفته اند چه کسی سرلیست باشد یا نباشد و بعید هم هست که او در این باره دخالتی کند. هدایت های معنوی و نفوذ معنوی او در میان اصلاح طلبان بسیار زیاد است و همه اصلاح طلبان این موضوع را قبول دارند.

من دقیق نمی دانم که سید حسن آقا در انتخابات خبرگان رهبری شرکت می کند یا خیر اما معتقدم که اگر ایشان در این انتخابات شرکت کند، حتما به نفع نظام است هرچند ممکن است به ضرر بیت امام باشد. چون وقتی کسی وارد گود سیاست می شود باید تحمل شنیدن نقدها وحتی توهین ها را داشته باشد. هرچند ایشان از چند سال پیش به بعضی توهین ها مبتلا شده است. اما بیت امام اینقدر بزرگ است در بین مردم که با توهین خراب نمی شود. وارد شدن ایشان به انتخابات خبرگان رهبری باعث می شود خیلی از کسانی که قبلا در انتخابات شر کت نمی کردند، به عرصه انتخابات بیایند.

ما می خواهیم مجلسی جامع داشته باشیم امثال کسانی مانند آقای لاریجانی باید در آن حضور داشته باشند.

امام (ره) تا آن جایی که می توانست نمی خواست هیچ تفکری را رد کند و دفتر امام که مسوولیتش با حاج احمد آقا بود، به روی همه باز بود. تا جایی که با خودمان در جاهایی درباره رفت و آمد بعضی از افراد مجاهدین خلق در دفتر امام - البته قبل از اعلام جنگ مسلحانه از سوی آن ها- به احمد آقا نقد داشتیم. حتی در اسفند سال 59 بعد از ماجرای حمله به ورزشگاه شهید شیرودی ایشان یک جوری صحبت کرد که خیلی ها فکر کردند حاج احمدآقا دارد از مجاهدین حمایت می کند و بعضی از حزب اللهی ها با احمد آقا بد شدند که البته اشتباه هم می کردند. حتی خود امام قبل از اعلام جنگ مسلحانه در سال 58 به مسعود رجوی و خیابانی اجازه ملاقات داد. ما خودمان رفتیم پیش امام و گفتیم چرا وقت ملاقات به همچین کسانی دادی؟ و ایشان فرمودند که من وقت ملاقات دادم که بیایند حرف هایشان را بزنند و من گوش کنم تا بعد نروند بگویند ما حرف داشتیم و امام (ره) گوش نکرد و اگر گوش می کرد مفید بود و هرچه او می گفت ما همان را انجام می دادیم و من می خواستم این بهانه ها را تمام کنم.

کسانی هم بودند که می خواستند بین امام و بعضی از چهره ها و احزاب اختلافاتی می انداختند و انحصار طلب بودند و مراعات وضعیت کشور را مخصوصا در جنگ نمی کردند. به همین خاطر امام گفته بود روزنامه هایی مانند رسالت که در آن زمان مدام دولتی را که در جنگ با یک کشور بیگانه بود، نباید به جبهه های جنگ برود و بچه ها را در جبهه مردد کنند. یا در جایی دیگر در حزب جمهوری اسلامی یک انحصار طلبی هایی شده بود که امام فرمودند این حرکات باید جمع شود. اما امام می خواست همه سر سفره انقلاب جمع باشند. نمی خواهم بگویم که درباره دفتر و بیت امام هیچ انتقادی نبود اما مساله این بود که ایشان می خواست با همه یکسان برخورد شود.

در نفوذ هاشمی رفسنجانی بر امام از جهت تاثیرگذاری بر ایشان هیچ حرفی نیست و امام هم او را دوست داشت. هیچ کس اندازه هاشمی رویش باز نبود که نظرخود را با امام مطرح کند.