بسم اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِيمِ

::درس بیست و چهارم به تاریخ: 17شهریور 94

::قرار چهل روزه : نماز اول وقت

::قرار روز :اللّهم صل علی محمّد و آل محمّد و عجل فرجهم

::هدیه به : حضرت محمّد (ص(

::تدبر در سوره مبارکه بینه / بخش دوم

فضیلت سوره :

در فضیلت این سوره از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم روایت شده است: هر كه سوره بینه را قرائت كند از مشركان به دور است و جزو پیروان دین محمد صلی الله علیه و آله وسلم بوده و خداوند او را به مومن محشور كرده و به آسانی از او حسابرسی می كند.

از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نقل شده است: وقتی خداوند قرائت این سوره را می شنود می گوید به بنده من بشارت دهید به عزت و جلالم سوگند چنان بهشت را برای تو فراهم می كنم كه راضی شوی.

آثار و بركات سوره:

• برطرف كننده لرزش بدن

از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نقل شده است كه اگر سوره بینه در ظرف جدیدی نوشته شود و انسان گرفتار لرزش به آن نگاه كند شفا خواهد یافت.

در فضیلت این سوره از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم روایت شده است: هر كه سوره بینه را قرائت كند از مشركان به دور است و جزو پیروان دین محمد صلی الله علیه و آله  وسلم بوده و خداوند او را به مومن محشور كرده و به آسانی از او حسابرسی می كند

• برای رفع بیماری پیسی و یرقان و مسمومیت غذایی

از امام صادق علیه السلام روایت شده: هر كس این سوره را بنویسد و به همراه داشته باشد اگر بیماری یرقان داشته باشد بهبود می یابد و اگر كسی كه در چشمش سفیدی داشته باشد یا بیماری پوستی پیسی داشته باشد ابتدا آن را نوشته و با آب بشوید و از آب آن بیاشامد و آن را با خود همراه داشته باشد این بیماری از او دفع می گردد.

همچنین برای زن باردار آب شسته شده این سوره برایشان مفید است و مانع آسیب مسمومیت های غذایی می شود و اگر برای هر گونه ورم نوشته شود آن را از بین می برد.

• متفرق ساختن گروه گمراه

در کتاب المصباح آمده است: اگر بخواهید جمعی را که بر اساس گمراهی تشکیل شده را پراکنده سازید از چهار طرف راه ، خاک بردارید و سوره بینه را بر آن بخوانید و آن را در میان این جمع بپاشید متفرق می شوند.

نکته ها

 «بيّنة» به معناى دليل روشن است كه به واسطه آن حق از باطل آشكار گردد.

 «قيّمة» به معناى مستقيم، محكم، ارزشمند و گرانبهاست. «قيّم» به كسى گويند كه دلسوز است و به مصالح ديگران قيام مى‏كند. حرف تاء در كلمه «قيمة» براى مبالغه است نظير علاّمة، نه تأنيث.

 اين آيه را دو گونه تفسير كرده‏اند: طبق يك تفسير سخن از بى‏وفائى و عدم صداقت اهل كتاب و مشركان است و در تفسير ديگر سخن از اتمام حجت براى آنان است.

 ادعاى كفار اين بود كه تا دليل روشنى به ما نرسد، در راه خود باقى هستيم، ولى بعد از آن كه دليل روشنى رسيد، باز هم در راه خود باقى ماندند و جز عده‏اى ايمان نياوردند. شبيه اين مضمون، در آيه 89 سوره بقره آمده است كه قبل از ظهور اسلام در انتظار آمدن پيامبر جديدى بودند و به خود نويد مى‏دادند، ولى «فلما جائهم ما عرفوا كفروا» همين كه آمد براى آنان چيزى را كه مى‏شناختند نپذيرفتند.

 «صُحُف» جمع «صحيفة» است. گويا هر بخش از كتاب آسمانى به تنهايى صحيفه‏اى است. تورات يك كتاب است ولى قرآن در باره آن مى‏فرمايد: «صحف ابراهيم و موسى»

پیام ها:

1.  بدون دليل روشن انتظار نداشته باشيد كه مردم دست از عقيده و راه خود بردارند. «لم يكن... منفكّين حتى تأتيهم البيّنة»
2.  در اتمام حجّت، كفّار و مشركان از يكديگر جدا نيستند. خداوند براى همه مردم، چه كفّار و چه مشركان، با فرستادن بيّنه، اتمام حجّت مى‏كند. «تأتيهم البيّنة»
3.  از اهل كتاب توقع بيشترى است. (با اينكه در آيه اول سخن از اهل كتاب و مشركان بود ولى در آيات بعد انتقاد تنها از اهل كتاب است.) «و ما تفرّق الّذين اوتوا الكتاب»
4. اتمام حجت خداوند از طريق پيامبرى آسمانى و كتاب پاك است. «رسول... يتلوا صُحُفًا مطهّرة»
5.  قرآن از هر خطا و انحراف و لغو و باطل وتحريف دور است. «صحفاً مطهّرة»
6.  در قرآن، دستورات قوام بخش است. «فيها كتب قيّمة»
7.  قرآن هم خود كتابى معتدل و دور از اعوجاج است و هم سبب اعتدال و قوام جامعه است. «قيّمة»
8.  با وجود هواى نفس، علم و دانش مشكل‏گشا نيست. اهل كتاب حق را به روشنى فهميدند ولى به خاطر هواهاى نفسانى، دست‏خوش تفرقه شدند. «و ما تفرّق الّذين اوتوا الكتاب...»

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

ف  - پورسلطان