به گزارش ایلنا، روح‌الله لک‌آبادی ، درباره سخنان یکی از نمایندگان در تجمعات شبانه مردمی مبنی بر این‌که «اگر آقای رسایی اهل لابی‌بازی و این مفاسدی بود که خیلی‌ها دارند، امروز جای او زندان نبود» گفت: یکی از آسیب‌هایی که در سال‌های اخیر در فضای سیاسی کشور مشاهده می‌شود، تغییر تدریجی معیارهای قضاوت درباره رفتار  مسئولان است. گاهی صراحت با تندی، شجاعت با اتهام‌زنی و انقلابی‌گری با ایجاد جنجال اشتباه گرفته می‌شود.

این نماینده مجلس شورای اسلامی با بیان این که یک مسئول انقلابی پیش از هر چیز باید نسبت به آثار سخنان و تصمیم‌های خود احساس مسئولیت کند، اظهار داشت:  اگر قرار است درباره سلامت مالی یا رفتار سیاسی افراد قضاوت شود، نخستین شرط آن رعایت انصاف و ارائه دلیل است. ادعای قیمت داشتن برخی افراد در مجلس، صرفاً یک عبارت تند سیاسی نیست. این تعبیر می‌تواند در ذهن مخاطب به معنای آمادگی نمایندگان برای معامله بر سر مسئولیت و رأی مردم تلقی شود و به همین دلیل نیازمند توضیح و مستندات است.

وی  نکته قابل تأکید کرد: نکته قابل تأمل  آن است که چنین اظهاراتی از سوی فردی مطرح شده که خود عضوی از همان مجلس است. طبیعی است نماینده‌ای که اعتبار قانونی خود را از عضویت در قوه مقننه به دست آورده، باید نسبت به شأن این نهاد حساسیت بیشتری داشته باشد.کسی برای اثبات استقلال و سلامت خود نیازی ندارد دیگران را فاقد این ویژگی‌ها معرفی کند. اگر نماینده‌ای اهل معامله نیست، عملکرد او باید این موضوع را نشان دهد. پاک‌دستی فضیلتی است که با رفتار مستمر اثبات می‌شود و نیازی به متهم کردن جمعی از همکاران ندارد.

لک‌علی آبادی گفت: اتفاقاً یکی از نشانه‌های بلوغ سیاسی آن است که انسان بتواند از فرد مورد حمایت خود دفاع کند، بدون آنکه برای این دفاع به آبروی دیگران تعرض کند. چنین رویکردی هم از نظر اخلاقی قابل دفاع‌تر است و هم از نظر سیاسی اعتبار بیشتری دارد.

وی  با اشاره به بیانات رهبر انقلاب درباره جایگاه مجلس گفت: رهبر انقلاب در دیدار نمایندگان مجلس در خرداد ۱۴۰۴ بر اهمیت حفظ شأن و جایگاه مجلس و ضرورت رفتار مسئولانه تأکید کردند. این تأکید نشان می‌دهد که مسئولیت نمایندگی فقط به قانون‌گذاری و نظارت محدود نیست، بلکه شیوه رفتار و گفتار نمایندگان نیز اهمیت دارد.

این نماینده مجلس شورای اسلامی یادآور شد: نباید فراموش کنیم که مجلس نهادی متشکل از دیدگاه‌های مختلف است. ممکن است یک نماینده با سیاست‌ها، مواضع یا عملکرد همکار خود مخالف باشد، اما اختلاف سیاسی به معنای فقدان سلامت اخلاقی یا مالی طرف مقابل نیست. اگر این مرز نادیده گرفته شود، فضای رقابت سیاسی به فضایی تبدیل خواهد شد که هرکس برای اثبات حقانیت خود، ناچار باشد دیگران را متهم کند. چنین وضعیتی نه به اصلاح امور کمک می‌کند و نه با آموزه‌های اخلاقی و دینی سازگار است.

وی تأکید کرد: مبارزه با فساد از ضروری‌ترین مسئولیت‌های نمایندگان است و هیچ‌کس نباید در برابر تخلف احتمالی سکوت کند. اما مبارزه واقعی با فساد، نیازمند شناسایی مصداق، ارائه سند و پیگیری از مسیرهای قانونی است. انقلابی‌گری به معنای بی‌پروایی در سخن گفتن نیست؛ به معنای شجاعت همراه با عدالت و تقواست. اگر قرار است از ارزش‌ها دفاع کنیم، نخست باید مراقب باشیم که در روش دفاع از آنها، همان ارزش‌ها را زیر پا نگذاریم. اینکه فردی برای اثبات پاک‌دستی یک شخص، گروهی دیگر را در معرض اتهام قرار دهد، نه‌تنها کمکی به ترویج اخلاق انقلابی نمی‌کند، بلکه ممکن است به اعتبار ارزش‌هایی آسیب برساند که مدعی دفاع از آنهاست.