همزمان با آمدن رئیس جمهور به استان قم بیانیه‌ای از سوی برخی اعضای خبرگان رهبری صادر گشت، که این نوشتار با این ادبیات و در این شرایط و در این روزگار پر التهاب برخلاف مصالح ملی و در تقابل با رئیس جمهور به نظر می‌رسید؛ هرچند دبیرخانه محترم خبرگان رهبری آن بیانیه را به عنوان مجلس خبرگان رهبری مردود دانست؛ ولی محتوای بیانیه را نظر مقبول آقایان تلقی کرد.

شگفتا! چرا باید جمعی از نمایندگان خبرگان رهبری در زمانی که کشور در حال مذاکره است و چند کشور همسایه واسطه گشته تا سایه شوم جنگ را از منطقه به دور سازند، چنین بیانیه‌ای را صادر کنند و در تقابل با دولت و هیأت مذاکره‌کننده قرار گیرند؟ با چنین بیانیه‌های پر عتابی نه تنها احقاق حقوق ملت نمی‌شود و مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه ممکن است کشور را وارد فاز جدیدی از تجاوزات دشمن قرار دهد. اصولا وظیفه خبرگان رهبری چیست؟ آیا موظف است در کاری که وظیفه دولت و وزارت خارجه و در نهایت رهبری نظام است دخالت نماید؟ عجبا! که برخی آقایان در مسائل دینی و ملی از مراجع هم پیشی گرفته‌اند، تو گویی سرنوشت دین و ملت در دست حضرات است؟

در کنار مواضع صداوسیما که این روزها همواره با این تفاهم‌نامه و دولت و هیأت مذاکره‌کننده ‌سر ستیز و عنادرا دارد، آقایان خبرگان رهبری چرا باید چنین بیانیه تند و‌ تیزی امضا کنند  وبعد این بیانیه به گونه‌ای غیر منطقی به نظر آید که دبیر خانه آن را خلاف قانون و مردود اعلام نماید؟

خسارت‌هایی که در دو جنگ متجاوزانه گذشته و در این یک سال بر کشور وارد شد، از رهبری تا ده‌ها فرمانده و دانشمند و صدها انسان به شهادت رسیدند و صدها کارخانه و زیرساخت و پل و پدافند و نیروی دریایی و… به طور کامل ویران گشت، از نگاه آقایان بس نبوده که باز هم می‌خواهند کشور را وارد جنگ جدید نمایند؟ با کدام منطق ؟ با کدام نیرو؟ با کدام اقتصاد و با چه میزان تورم؟ تمام کشورهای همسایه و دوست در تلاشند تا ایران وارد جنگ جدیدی نگردد، ولی برخی بر این باورند که سعادت دنیا و آخرت در گرو جنگ و مرگ است!

چرا دولت و کارشناسان امور را که همواره در تلاشند تا به صلحی عزتمندانه دست یابند، همسویی نمی‌کنید؟ چرا باید صداوسیمایی را همسویی کنید که تا کنون همواره رسانه گروهی خاص بوده و هیچ‌گاه منافع ملی را پاس نداشته است؟

جنک‌طلبان اگر عاشق شهادتند، راهی بیروت یا غزه شوند و در صف مقدم در کنار برادرانی که دائم موشک ظلم اسرائیل بر سرشان می‌بارد، وارد جنگ شوند؛ و جلوی تجاوز نتانیاهو را بگیرند. ملت ایران از جنگ و‌ شعار مرگ و اقتصاد بیمار و‌ گرانی و بیکاری و افسردگی خسته است؛ صلح و زندگی و رفاه و‌ امید می‌خواهد. سال‌هاست که مافیای قدرت و ثروت این سرمایه‌های انسانی را برای بقای ثروت و‌ قدرت خود از مردم به ویژه جوانان سلب کرده است. بارها کارشناسان گفته‌اند که این مسأله از امور ملی است، کافی است یک بار برای همیشه آن را به رفراندوم بگذارید تا ببینید مردم چه می‌خواهند. مذاکره و در نهایت صلح و‌ یا شعار مرگ و در نهایت جنگ؟

چه زیبا گفت خواجه شیراز:

ما ملک عافیت نه به لشکر‌ گرفته‌ایم/ ما تخت سلطنت نه به بازو نهاده‌ایم

تا سحر چشم یار چه بازی کند که باز/ بنیاد بر کرشمه جادو نهاده‌ایم