آیتالله سید محمد غروی، عضو شورای عالی حوزههای علمیه، به خبرنگار جماران گفت: به نظر من شرایط بسیار حساس است. دستکم نباید تبلیغات سوء به وجود بیاید. اینگونه نباشد که افراد اغفال شوند. باید به این حقیقت توجه داشته باشند که کسانی که دشمنیشان بر ما ثابت شده، دلسوز ما نیستند. یعنی اگر دلسوزی باشد در داخل کشور است. از آن طرف هم باید بفهمیم این نظام ما بهترینها را در سبک مسئولین دارد. سالمترینها را دارد. نمیخواهم بگویم اشکال ندارد، نمیخواهم بگویم ناسالم نیست. اما در کل از یک سلامت خاصی برخوردارند.
پایگاه خبری جماران: عضو شورای عالی حوزههای علمیه با تأکید بر اینکه صدای مردم شنیده شد، گفت: متأسفانه ما رقیب بدی به نام «شبکههای اجتماعی» داریم. شبکههایی مانند اینستاگرام، تلگرام و واتساپ که بستر و سرور آنها خارج از کشور است. این شبکهها ذهن نوجوانان و جوانان را تخریب میکنند. اجازه نمیدهند واقعیتها و خدماتی که در این چهل و چند سال توسط همه دولتها انجام شده، دیده شود. در نتیجه، نوعی القای نادرست به جوان و نوجوان منتقل میشود. القاء میکنند که گویی هیچ کاری انجام نشده است، درحالیکه شرایط کشور با گذشته از هر جهت قابل مقایسه نیست.
مشروح گفتوگوی خبرنگار جماران با آیتالله سید محمد غروی را در ادامه میخوانید:
دلیل اصلی تهدید رهبر انقلاب از سوی ترامپ و صهیونیستها چیست؟
باتوجه به شرایط موجود و قرائن، بهنظر میرسد آنها احساس کردهاند که رهبر معظم انقلاب عمود خیمه نظام هستند. بهویژه صحبتهایی که ایشان داشتند و سخنان بعدیشان، تا حدّ زیادی نقشههای آنان را نقشبرآب کرد. آنان روی این حساب بازکرده بودند که این شورشها شرایطی را به وجود بیاورد که بتوانند مداخله کنند. نقشههایی را که در ذهن داشتند، و تجربههایی که درباره ایران در نظر گرفته بودند، محقق سازند. اما این اهداف محقق نشد.
پس از این ناکامی، واکنش و ادبیات دشمن چگونه تغییر کرد؟
در نتیجه، دو صحبتی که ایشان کردند و سپس بهنحوی در چند مرحله، ترامپ را به شکلی تحقیر کردند، آنان چارهای جز تهدیدهای توخالی اینچنینی ندیدند. این جسارت و نوع برخورد به این دلیل است که تابهحال، به نظر بنده، کسی چنین حضوری نداشته است. نتیجه این شد که وقتی احساس کردند ایشان محور هستند و اینگونه تأثیرگذارند و مسائل در مجموع جمع میشود، دیگر نمیتوانند به اهداف خود برسند. بهویژه با توجه به اینکه سرمایهگذاری زیادی در این زمینه کرده بودند و از طرف دیگر نیز بهنحوی تحقیر شدند.
آیا این تهدیدها را باید جدی گرفت؟
خود ایشان، یعنی رهبر معظم انقلاب، در یک یا دو مرحله به نحو مقتضی به آنان پاسخ دادند. پیام این پاسخها این بود که تهدید میکنید، اما این تهدید توخالی است. البته همانگونه که شما هم توجه دارید، این تهدیدها را باید به یک معنا جدی گرفت. باید جدی گرفت تا حرمتها شکسته نشود. یعنی نباید اینگونه باشد که در داخل یا خارج تلقی کنند این یک مسأله ساده است. نباید خیال کنند میتوان چنین کاری انجام داد.
واکنشهای داخلی و جهانی به این تهدیدها چگونه بود؟
خوشبختانه دیدیم که دوستداران نظام در کل کشورهای جهان و کشورهای اسلامی، از جمله عراق و دیگر کشورها، این مسأله را محکوم کردند. بزرگان نیز همینطور این موضوع را محکوم کردند که بسیار ارزشمند است. نشان میدهد این مسأله به این راحتی تمام نمیشود. همچنین دیدم که سپاه پاسداران نیز اظهارنظری داشت. تعبیر خاص و تندی در این رابطه به کار برد که جای تقدیر دارد. بالأخره باید نسبت به این بیحرمتی و بیاحترامی واکنش نشان داد. ولو اینکه به نظر میرسد آنان توان انجام چنین کاری را ندارند و برایشان ممکن نیست. اما نفس این کار، خودِ بیحرمتی است.
چرا دشمنان به این سطح از تهدید و بیاحترامی روی آوردهاند؟
این رفتار نشان میدهد که آنان به مقاصد خود دست نیافتهاند. در منطقه سرمایهگذاری کرده بودند. زمینههایی را فراهم کرده بودند تا بتوانند از آنها استفاده کنند. پایگاههایی در اطراف ایران و در کشورهای مختلف داشتند. عملاً جابهجاییهایی انجام میدادند یا امید زیادی بسته بودند که چنین آشوبهایی به نتیجه برسد. نوع آشوبهایی که این بار اتفاق افتاد، چیز سادهای نبود؛ کاملاً حسابشده بود.
ماهیت و جزئیات وقایع اخیرا را چگونه میبینید؟
درست است که جمعیت زیادی نبودند-چون مردمی نبودن- اما با شگردهای مختلف، تعدادی از جوانان خام را جذب کرده و ابزارهایی در اختیار آنان گذاشته بودند. حتی در مواردی به شکلهایی مانند توزیع اقلام ظاهراً ساده، مثلاً بهصورت آبمعدنی به آنها خورانده بودند. طبیعتاً از این افراد سوء استفاده کردند. خودشان در بسیاری از موارد در معرکه نبودند. هرچند که بحمدالله مجموعهای از این افراد دستگیر شدند.
برخورد با عوامل و طراحان چگونه باید باشد؟
طبیعتا عدهای از این افراد به جزای اعمال خود خواهند رسید. عدهای دیگر، بهقدری فضا برایشان هیجانی شده بود که با اینکه اهل چنین رفتارهایی نبودند، حمایت کردند. طبیعتا باید با آنان نیز برخورد شود. مهمتر از همه، برخورد با کسانی است که عقبه کار بودند. کسانی که باعث شدند چنین اتفاقاتی رخ دهد. کسانی که موجب از بین رفتن اموال مردم و اموال بیتالمال شدند. باعث کشته شدن جوانان خام و شهادت نیروهای انتظامی شدند که جانبرکف وارد میدان شدند. اینها مسائل سادهای نیست. طبیعتا باید برخورد قانونی با این افراد صورت گیرد تا تکرار نشود.
مبنای شرعی و قانونی این برخورد چیست؟
اعتقاد بنده این است که نباید کسی پادرمیانی کند و بهنظام فشار بیاورد؛ تعارف ندارد. اگر کسی ورود پیدا کرده و عنوان مفسدفیالارض یا محارب بر او صادق است، در فقه ما نیز این عناوین وجود دارد؛ باید بر اساس قانون با او برخورد شود. کسانی که تخلف کردند و به این شکل ابزاردست دیگران قرار گرفتند، باید گوشمالی داده شوند. البته آنهایی که در پشتصحنه بودند، طراح بودند و کمتر خودشان را آشکار میکردند، بیشتر نقش هماهنگکننده داشتند، طبیعتا باید وضعیت بسیار بدتری پیدا کنند.
آیا ماهیت این خشونتها را مستقیماً میتوان به دشمن نسبت داد؟
بله، همینطور است و غیر از این نیست. خودشان هم اقرار کردند. در گذشته گاهی چیزی اظهار نمیکردند و صرفاً تحاشی(حاشا) میکردند. در برخی اغتشاشات گذشته، تحاشی میکردند. هرچند شاید بهنوعی تأثیرگذار بودند یا بخشی از ماجرا را مدیریت میکردند؛ یا از آن استفاده میکردند و بعد به آن جهت میدادند. اما این بار خودشان صریحا اظهار کردند. گفتند ما افرادی داریم، پول توزیع کردهایم و حتی دلار توزیع کردهایم. اینها چیزهایی است که خودشان اظهار کردند. نمیتوان گفت از بیرون تحمیل شده است.
آیا هدف این تهدیدها تضعیف روحیه مردم است؟
به نظر بنده، نهتنها تضعیفکننده نیست، بلکه اتفاقاً زمینهای میشود برای اینکه مردم محبت و ولایتمداری خود را بهتر اظهار کنند. شما ملاحظه میکنید که حتی برخی از کسانی که مواضع متفاوتی داشتند، با این مسأله برآشفتند. این کار برای دشمن قابلتحمل نیست. به ذهن من میرسد که این اقدام کاملا نتیجه معکوس میدهد. یکی از مشکلات آنان این است که جامعه ایرانی را آنگونه که هست، نمیشناسند.
نتیجه نهایی این تهدیدها چه خواهد بود؟
این تهدیدها نهتنها اثرگذار نخواهد بود، بلکه نتیجهاش تقویت است. شما میبینید افرادی که دشمنان به آنها دلبسته بودند، حالا اظهارنظرهایی میکنند که آدم تعجب میکند. این یک امتحان برای همه است. امتحانی است تا وظیفه خود را در اینگونه موارد انجام دهند و درعینحال نشان میدهد که دشمنان در همین تهدید هم دچار اشتباه محاسباتی شدهاند.
آیا این حوادث، مطالبات و اعتراضات مردمی را به حاشیه برد؟
به اعتقاد بنده، به حاشیه نبرده است. اتفاقا توجه مسئولان بیشتر جلب شد. صدای مردم شنیده شد. البته شرایط کشور شرایط حساسی است. باید پذیرفت که اقناعسازی و تبلیغ صحیح ما گاهی ضعیف بوده است. اما اینگونه نیست که اصل مطالبات مردم به حاشیه رانده شده باشد.
شاهد شما بر اینکه توجه به مطالبات از بین نرفته، چیست؟
شاهد این مدعا آن است که مسئولان با تمرکز کامل کارهای خود را ادامه دادند. حتی در ایام عید، جلسات هیأت دولت و فعالیتهای اجرایی بهصورت مستمر برگزار شد. به نظر من، این نشان میدهد که حوادث، کار اصلی را متوقف نکرده است.
نقش شبکههای اجتماعی در این فضا چیست؟
متأسفانه ما رقیب بدی به نام «شبکههای اجتماعی» داریم. شبکههایی مانند اینستاگرام، تلگرام و واتساپ که بستر و سرور آنها خارج از کشور است. این شبکهها ذهن نوجوانان و جوانان را تخریب میکنند. اجازه نمیدهند واقعیتها و خدماتی که در این چهل و چند سال توسط همه دولتها انجام شده، دیده شود. در نتیجه، نوعی القای نادرست به جوان و نوجوان منتقل میشود. القاء میکنند که گویی هیچ کاری انجام نشده است، درحالیکه شرایط کشور با گذشته از هر جهت قابل مقایسه نیست.
دستاوردهای انقلاب در این چهل و چند سال چیست که نادیده گرفته میشود؟
توسعه راههای روستایی، دسترسی به آب سالم، گاز، برق، بهداشت، توسعه شهرها و حتی خود تهران، کارهای واقعا اعجابآور است. اما متأسفانه اینها به شکل دیگری روایت میشود. عدهای بهراحتی فریب گمانهزنیهای افرادی مانند رضا پهلوی و امثال او را میخورند. مهم این است که حقایق بدون مبالغه بیان شود. واقعیتها نشان داده شود.
رسانههای خارجی چه نقشی ایفا میکنند؟
رسانههای خارجی و رسانههای [فارسی زبان] خارج از کشور تمام تلاش خود را برای تحریک افکار عمومی جهان علیه ایران به کار گرفتهاند. تصویری ارائه میدهند که گویی در ایران همه را میکشند. در حالی که هیچگاه حضور مردم را منعکس نمیکنند. اول انقلاب یادتان باشد، اصلا چنان ایرانهراسی را به وجود آورده بودند که خیال میکردند اگر شخصی وارد ایران شود چه اتفاقاتی برایش میافتد. در گذشته هم بود، اما الآن با توجه به این شبکههای مجازی خیلی وضعیت متفاوت است. این فضا خطرناک است و نیاز به تدبیر دارد.
به هر حال الآن تعداد زیادی از افراد جامعه ارتزاقشان از طریق همین شبکههای مجازی است. آیا شما با اصل شبکههای مجازی مخالف هستید؟
سرور بخش زیادی از این شبکهها خارجی است. اینها دلشان برای ما نسوخته. توجه میفرمایید؟ این شبکهها در زمینههای مختلف مطالبی دارند که نظام خانواده را تضعیف میکند. این چیز خطرناکی است.
در این شرایط حساس، وظیفه چیست؟
به نظر من شرایط بسیار حساس است. دستکم نباید تبلیغات سوء به وجود بیاید. اینگونه نباشد که افراد اغفال شوند. باید به این حقیقت توجه داشته باشند که کسانی که دشمنیشان بر ما ثابت شده، دلسوز ما نیستند. یعنی اگر دلسوزی باشد در داخل کشور است. از آن طرف هم باید بفهمیم این نظام ما بهترینها را در سبک مسئولین دارد. سالمترینها را دارد. نمیخواهم بگویم اشکال ندارد، نمیخواهم بگویم ناسالم نیست. اما در کل از یک سلامت خاصی برخوردارند. حقیقت این است که مسئولین ما در سطوح مختلف، بهخصوص در سطوح بالا، سالم و دلسوز و خدوم هستند. حالا ممکن است مواردی هم مثلاً از دست در برود یا اینکه دچار مشکل شده باشد. بنده اعتقادم این است که در دنیا و در کشورهای منطقه مسئولینی با این سلامت سراغ نداریم.
توصیه نهایی شما به مردم و جوانان چیست؟
مردم و جوانان باید قدر بدانند. کمک کنند که انشاءالله مشکلات برطرف شود. به نظر من عمده مشکلات و شاید 80 درصد آنها مربوط به تحریمها و بقیه هم مربوط به داخل است که شاید مسئولین ابزارهایی برای مقابله با آن ندارند و یا ناهمانگیهایی وجود دارد.
خداوند انشاءالله در این ماه شعبان که ماه رحمتهای مادی و معنویاش است، ارحمتش را بر همه ما گسترده بدارد و ما را مشمول لطف و عنایت خویش قرار دهد. ما در راه انقلاب شهیدان زیادی دادهایم که افراد بسیار خوبی بودند. خداوند به این انقلاب رحم میکند و انشاءالله انقلاب باقی میماند و چشم دشمنان کور و دست اجانب در این کشور بسته خواهد شد.