رحمان زین‌الدین: این روزها علاوه بر ابلاغ قانون عفاف و حجاب که به جنگ قانونی تندروها برضد مردم تعبیر شده است، موضوع اصلاح قانون مشاغل حساس نیز ذهن دولت را درگیر کرده که بخش اعظمی‌از توان آنرا در شرایطی که کشور دچار ناترازی‌ها و چالش‌های فراوان در داخل و خارج است، مصروف آن شده است.
به گزارش مردم سالاری آنلاین ،یکی از این ناترازی‌ها عدم اعتماد مردم به برخی از مسئولان نظام بخصوص نمایندگان کنونی مجلس شورای اسلامی‌است که به نوعی ناترازی بین بخش‌هایی از حکومت با ولی نعمتان خود یعنی مردم را به وجود آورده اند که دلیل این مدعا را می‌توان در عدم حضور ملت ایران در پای صندوق‌های رای بخصوص در انتخابات مجلس و ریاست جمهوری اخیر مشاهده کرد.
روند تاریخی قانون نحوه انتصاب اشخاص در مشاغل حساس
این قانون یکی از مصوبات شاهکار! مجلس یازدهم است که برخلاف آنچه اداره اخبار مجلس در پاسخ به روزنامه مردم سالاری ذکر کرده بود که این روزنامه به دنبال نتیجه گیری از جزء درباره کل است، می‌توان نام برد که یکی از مصوبات خلاف منافع ملی است که مجلس در این راستا آن را مصوب کرده است.
قانون قانون نحوه انتصاب اشخاص در مشاغل حساس در 10 مهرماه سال 1401 در صحن علنی مجلس مصوب شد و در 7 آبان ماه همان سال به دولت سیزدهم ابلاغ شد.
البته این قانون را هرگز دولت سیزدهم اجرایی نکرد و درباره آن نیز اظهار نظری نداشت اما آنگونه که به یاد داریم پس از فیلترینگ گسترده فضای مجازی در کشور گفته می‌شود که فرزند یکی از معاونان رییس جمهوری که تابعیت کانادا را دارد، از فروشندگان اصلی فیلترشکن در کشور شد که گردش مالی چندین هزار میلیاردتومان در ماه را دارد.
با تورق برخی از رسانه‌های سال 1401 نتیجه گرفتیم که غیر از فرزند انسیه خزعلی معاون امور زنان و خانواده رییس جمهوری، نوه دختری شهردار کنونی تهران یا تانک انقلاب نیز در کشور سوییس به دنیا آمده است که البته در این قانون درباره نوه مطلبی به میان نیامده است.
مرتضی سقائیان‌نژاد، شهردار قم و از چهره‌های اصولگرا نیز که در آن زمان موضوع مهاجرت همه فرزندانش به خارج از کشور مطرح شده بود، هدف این سفر را«تحصیل علم و دانش بوده» و فرزندانش «سفیران گویا برای نظام» عنوان کرد اما بعدها یکی از فرزندانش این گفته پدر را تکذیب کرد.
هرچند به گفته رسانه‌های طرفدار دولت، رئیس‌جمهور دستور داد تا اگر «پسر رفت، پدرهم برود»، اما وی هرگز درباره خروج فرزند معاون خود از کشور و مهاجرت به کانادا سکوت کرد و پاسخی نداد.
فرزند خانم خزعلی در کانادا در شرکت یکی از متهمان پرونده‌های موسوم به ارزش افزوده شاغل است، حجم این پرونده بر چندهزار میلیارد تومان بالغ می‌شود.
درگر فردی که در دولت سیزدهم پست گرفت، محمد‌هادی‌زاهدی وفا بود که پس از استعفای حجت عبدالملکی وزیر پرحاشیه تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت سیزدهم، مسئولیت سرپرستی این وزارتخانه را برعهده داشت و به عنوان وزیر پیشنهادی از سوی شهید رییسی برای کسب رای اعتماد به مجلس معرفی شد اما موفق به کسب رای اعتماد نشد، ولی در فاصله سال‌های ۷۱ تا ۷۳ و ۸۰ تا ۸۲ در کانادا زندگی کرده و دو دخترش دارای تابعیت کانادایی هستند.
گفته شده بود که فرزند محسن خجسته‌ مهر رئیس سابق شرکت ملی نفت و معاون جواد اوجی وزیر نفت پیشین نیز به کانادا مهاجرت کرده بودند.
مقایسه دولت‌های سیزدهم و چهاردهم
حال اگر این موارد را با موضوعاتی اخیر در کنارهم قرار دهیم به نتایج جالبی خواهیم رسید. یکی اینکه این روزها صحبت از فرزندان محمدجواد ظریف است که در آمریکا به دنیا آمده اند، یعنی زمانیکه وی برحسب شغلی که داشته است در این کشور حضور داشت و فرزندانش در زمان ماموریت وی به دنیا آمده اند و پدر برای اینکه بتواند از خدمات اجتماعی مانند بهداشت و درمان یا حق تحصیل فرزند استفاده کند، برای آنها شناسنامه آن کشور را گرفته است.
ولی تمامی‌افرادی که در دولت سیزدهم مشمول این قانون شده بودند و هرگز حتی برخلاف صحبت رییس دولت پیشین که گفته بود فرزند اگر رفت، اولیای وی نیز باید از دولت بروند، جامه عمل پوشانده نشد و به قول معروف، حرف در دهان خشکید.
یا اینکه اخیرا حمید رسایی که چندین بار درباره تهمت‌ها و نشر اکاذیب در هفته نامه مشهورش یعنی 9 دی محاکمه شده و حتی در یک دوره از انتخابات نیز به دلیل حکم قضایی که برایش صادر شده بود، رد صلاحیت شد، در فضای مجازی نوشت: علاوه بر آقای ظریف که فرزندانش تابعیت آمریکا را دارند و طبق قانون به دلیل تعارض منافع نمی‌توانند مسئولیت حساس داشته باشد، آقای عارف معاون اول هم به دلیل تابعیت فرزندش منع قانونی دارد و به صراحت قانون وی دیگر معاون اول نیست.
رسایی افزود: از رسانه‌های همسو با دولت بابت ارائه مستندات و تایید توسط نهاد‌های ذیصلاح متشکرم!با این حال لشکر توییتری اصولگرایان گفته اند که قائم پناه و دبیری نیز مانند ظریف و عارف هستند یعنی فرزندان آنها تابعیت کشور دیگری را دارد.
حال باید پرسید که آقایان محترم آیا دولت سیزدهم اصلا در تاریخ کشور وجود نداشته یا اگر بوده شما چشم بینایی برای دیدن ایرادات انر نداشتید؟ یا آنقدر مجذوب این دولت بودید که هرچه می‌دید خوبی و خوشی بود؟
دولت سیزدهم مسئول ایجاد این همه ناترازی در کشور نیست؟ دولت سیزدهم مسئول تمامی‌دروغ‌هایی که به ملت بخصوص درباره رفع تحریم‌ها گفته شده، نیست؟ یعنی دولت سیزدهم نباید به مردم می‌گفت که دولت امریکا و سه کشور اروپایی آماده رفع تحریم‌ها بودند، ولی آنقدر این دولت بر خواسته‌های غیرعقلانی خود در مذاکرات افزود که طرف‌های دیگر بی خیال رفع تحریم‌ها شدند و امروز این همه خسارت به کشور از هر شکل و نحو تا ناامیدی مردم از حکومت ایجاد شده است؟
این افراد باید در محضر ملت ایران پاسخگو باشند که چرا همواره خود و آقازاده‌هایشان دوست دارند که ترامپ در آمریکا روی کار باشد تا هرگز تحریم‌ها رفع نشود و بتوانند با کاسبی از تحریم چندین هزار میلیاد تومان به جیب بزنند.
این آقایان نه انصافی دارند نه عقلی که نسبت به آینده نظام و کشور نگران باشند تا مبادا باردیگر اتفاقاتی مانند وقایع سال 78، 88، 98 و 1400 در کشور رخ ندهد.
این آقایان نمی‌دانند که بعد از اتفاقات سال 1400 نظام جمهوری اسلامی‌چه هزینه‌هایی پرداخت؟ این افراد تنها به فکر حزب، جناح، گروه و دوستان خود هستند تا به هرشکل و نحوی دولت چهاردهم به زمین بخورد و بعدا بخواهند هلهله و شادی کنند و در دستگاه‌های رسانه ای خود جار بزنند که دولت سوم اصلاحات هم که می‌گفتید همین بود؟ مردم دید که آنها نتوانستند حتی با شعار وفاق ملی و دادن پست به ما از پس کارها برآیند.
این افراد همان‌هایی هستند که وقتی فرزند آقا سید روح الله(ره) (مرحوم حاج آقا مصطفی خمینی)از کوزه ای آب خورد به دلیل اینکه پدرش فلسفه تدریس می‌کرد، گفتند نجس شده است.
این گروه همان‌هایی هستند که امام درباره شان تعبیر می‌کنند که حتی نمی‌توانند یک نانوایی را اداره کنند چه برسد به مملکت را. این مردم به قول امام خمینی(ره) از مسلمانان صدر اسلام هم بهتر هستند زیرا با بینش و بصیر بوده و می‌دانند که در چه زمانی و چگونه پاسخی دندان شکن به این افراد بدهند.