اينکه از نماز لذت نمي بريم خيلي فراگير است . از آيت الله بهجت پرسيدند که چه کنيم که در نمازمان حال داشته باشيم ؟ ايشان گفت : من هم مثل تو هستم . البته ايشان نمازهايشان خاص و زبانزد بود . ما گفتيم که درک شب قدر مزد است . مزد تلاش و مراقبت هايي است که در ماه مبارک و قبل از آن انجام داده ايم . نماز با حال خواندن مزد است . مزد مراقبتي است که قبل از نماز انجام مي دهيم . زيارت با معرفت رفتن مزد است و نماز شب خواندن مزد است. بعضي از اينها مزد است که انسان بايد قبلش کاري را انجام بدهد . من وقتي قبل از نماز هر کاري دلم مي خواهد کردم و دلم انس دارد با دلبرهاي ديگر ، طبيعتا وقتي به نماز وارد ميشوم ، نمي توانم با نماز انس بگيرم و نمي توانم لذت ببرم . هر چقدر هم که بخواهم حواسم را نگه دارم ، وسط نماز دنبال دلبرش ميرود . حالا اگر کسي از قبل از نماز مراقبت هاي خودش را داشته باشد ، در مسير بندگي خدا قدم بگذارد ، سعي بکند انس خود را با خدا حفظ بکند يعني در واقع احتياج به زير سازي دارد .
اگر قبل از نماز، خوبي داشته باشم نماز خوبي دارم و اگر قبل از نمازم را خراب کردم ، نماز را هم خراب مي کنم . حساب تفضلات الهي چيز ديگري است . اگر مي خواهيم نماز خوبي داشته باشيم قبل از نماز حواسمان باشد . حفظ کردن آداب ظاهري نماز خيلي کمک مي کند در اينکه انسان لذت ببرد . يکي از همان چيزها ، اول وقت بودن است .
امام رضا (ع) در جلسه ي مأمون مناظره اي داشتند . عمران صابي که صابئي مذهب بود با امام بحث مي کرد و هنگام اذان ، امام بلند شد . او گفت : ممکن است من مسلمان بشوم ولي ايشان گفتند : وقت نماز است و نماز خواندند . در آخر او هم مسلمان شد .
برگرفته از سخنرانی حجت الاسلام والمسلمين عالی، 11/7/89،برنامه سمت خدا