خداوند متعال مى فرماید:
«هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دین الحق لیظهره على الدین کله و لو کره المشرکون؛ او کسى است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاد تا او را بر همه آیین‌ها غالب گرداند هر چند مشرکان کراهت داشته باشند.»(1)
مقصود از «هدایت» در آیه، هدایت الهى است که رسول خود را بر آن مبعوث کرده و مراد از «دین حق» نیز همان دین اسلام است. و ضمیر در «لیظهره» به دین اسلام بر مى‌گردد نه رسول خدا صلى الله علیه و آله زیرا مرجعى نزدیک‌تر از کلمه رسول است. و نیز تناسب بین غالب که دین اسلام است با مغلوب که ادیان دیگر است برقرار مى‌‌شود.
فخر رازى مى‌گوید: «در زمان (ظهور) حضرت عیسى و حضرت مهدى علیه السلام محقق مى‌شود.»(2)
طبرى مى‌گوید: «در زمان نزول حضرت عیسى علیه السلام تمام ادیان باطل و نابود شده و تنها دین اسلام بر همه ادیان غالب خواهد شد.»(3)
از سعید بن جبیر روایت شده که: «این آیه، مربوط به مهدى علیه السلام از اولاد فاطمه علیها السلام است که خداوند او را بر همه ادیان غالب خواهد کرد.»(4)
ابو بصیر از امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه فوق روایت کرده که حضرت فرمودند: «به خدا سوگند تاویل آیه هنوز تحقق نیافته و نخواهد یافت تا آن‌که قائم خروج کند. و هنگامى که خروج کرد کافر به خداى عظیم در روى زمین باقى نمى‌ماند.»(5)
1- سوره توبه، آیه 33.
2- تفسیر فخر رازى، ج 12، ص 104.
3- جامع البیان، ج 13، ص 109.
4- الفصول المهمه، ص 300.
5- تفسیر برهان، ج 3، ص 407.