آيت الله بهجت، مرجع عاليقدر شيعه در کلاس درس خارج فقه خود به بيان خاطره ای از مراسم پياده‌روی اربعين حسينی و فضيلت و ثواب معنوی اين کار پرداخته بودند که :" در اتومبيلی بوديم بين کربلا و نجف، يک جوانی هم همراه ما بود. ديد عده‌ای دارند پياده برای کربلا می آيند، کوچک بود، نمی‌دانست که اصل پياده روی خودش فضيلت دارد و گفت، اگر اين‌ها ندارند ماشين کرايه کنند، چرا خودشان را اذيت مي‌کنند. در صورتی که نمی دانست اصل پياده رفتن خودش فضيلت دارد، «أفضل الأعمال أحمزها»؛ برترين اعمال سخت ترين آنهاست، اينجاست قضيه امام مجتبی سلام الله عليه در مسير مدينه به مکه تداعی می‌کند، که در روايت آمده است «يساق المحامل بين يديه»؛ درحالی‌که محمل‌ها به همراهش بود، اما پياده‌ به‌ سوی حج مشرف می‌شد.
درس خارج فقه، کتاب جهاد، جلسه۲۸/مرکز تنظيم و نشر آثار آيت‌الله بهجت قدس‌سره