| پدرانه آقا مجتبی اینکه آقا مجتبی در اولین پیام صادره از جایگاه رهبر دینی، سیاسی و نظامی حکومت اسلامی ایران و پیشوایی شیعیان همراه کشورمان بی هیچ لکنتی در نهایت روشنی و صداقت و بسیار صمیمانه از ارادت تام خود و سایر اعضای خانواده به پدر گفتند و با برشمردن حداقل بیست و پنج ویژگی مصداقی از جلوه های رفتاری پدرشان حتی به نشانه گذاری مسیر پیشروی رهبری در هدایت و اداره کشور اشاره فرمودند، حتما می تواند و لااقل باید در ابراز عملی همراهی جامعه با رهبری به نشانه گذاری رهبری برای جامعه در بازگشت عملی به نهاد خانواده و ارادت ورزی عملی و کشف و اظهار اراتمندانه فرزندان در والدین بیانجامد.
پیام رهبری در ۲۹فروردین سالروز گرامیداشت ملی ارتش جمهوری اسلامی ایران ضمن تاکید بر اهمیت جایگاه ارتشی که باید تحت فرماندهی فرمانده کل قوا به شأن ارتش فدایی ملت نائل گردد حامل نکته ظریفی دیگری هم بود، آنجایی که آقا مجتبی در جایگاه رهبر دینی، سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران به سالروز تولد پدرشان در ۲۹فروردین۱۳۱۸ هم ابائی نداشتند.
نکته حائز اهمیتی که باید فارغ از مناسبات مدیریتی و غیره از منظر تربیتی متکی بر وظایف فرزندان در گرامیداشت شان و منزلت والدین مورد توجه یکایک نوجوانان، جوانان و تمامی آحاد جامعه باشد، یعنی باید از این پس از نشانه های بسیار جدی باور به وجوه دینی و سلامت اعتقادی و اخلاقی پیش و بیش از بسیاری جهات به ارادت عملی نسبت به والدین و خدمت به آحاد جامعه توجه کرد. چنانکه فرمودند خواهر شهیدشان طی سال های گذشته [قطعا با رضایت همسر و رعایت حقوق خانواده] خود را وقف پدر[رهبر شهید] و مادر عزیزشان کرده و مسئولیت مراقبت از شرایط سلامتی و ... پدر و مادر را [علی رغم امکان بهره گیری از تمامی ظرفیت پزشکی، درمانی و پرستاری کشور] رأسا عهده دار بودند. توجه دادن به جامعه که چگونه باید فارغ از تمامی مناسبات اجتماعی در خدمت به والدین غفلت نداشته و بیش از همیشه و چون آقا مجتبی رهبر عالی ایران و خانواده محترم و تحت تربیت امام شهید در خدمت به والدین وقف گردند.
مدتی پیش در مرور روزهایی از دفاع مقدس و ذکر خاطرات مرتبط به اعزام سپاه یکصد هزار نفره محمد(ص) در زمستان ۱۳۶۱ در جمع دوستان همرزم و هم سن و سال و برخورد کریمانه پدران و مادران در بدرقه فرزندان نوجوان که خالق صحنه های حیرت انگیزی هم بود غالب دوستان ضمن نقل خاطرات بسیار شنیدنی اما هنوز هم از کم کاری در درک شرایط روحی والدین در موافقت با اعزام به جبهه فرزندان نوجوان که همه جمع را شامل بود مقداری تلخ بودند و شاید پشیمان که چرا آنچنانکه باید و شاید به کسب رضایت اقدام نکرده و شرایط روحی پدران و مادران را در بدرقه فرزندان نوجوان در اعزام به جنگی سخت را درک نمی کردند، اما آقا مجتبای امروز ایران در جایگاه بالاترین مقام دینی، سیاسی و نظامی کشورمان در نهایت دقت بخشهایی از اولین پیامهای صادره را به اهمیت شیوه های عملی ارادت ورزی فرزندان نسبت به والدین تخصیص دادند تا همگان را به لزوم ارزشگذاری و ارزش شناسی در والدین ارجاع و به خدمتگذاری مستقیم و بی واسطه به والدین بخوانند.
آقا مجتبی با برشمردن لااقل بیست و پنج ویژگی رفتاری پدرشان شاید بیش از همه یکایک آحاد جامعه را به والدین شناسی و قدرشناسی از والدین توصیه و مکلف فرمودند، همانطور که پدرشان [رهبر شهید] بر همین سیره عمل کرده و بارها به مناسبت هایی از والدین و علی الخصوص پدرشان تعریف و تعابیری زیبنده داشتند.
۳۰فروردین۱۴۰۵
|