کنترل یک آبراه حیاتی، به تهران قدرت بازدارندگی‌‌ای را می‌دهد که همیشه به‌دنبالش بوده است.واشینگتن تصورش را هم نمی کرد که بستن تنگه هرمز برای ایران تا این حد آسان باشد، یا بازگشایی آن برای آمریکا تا این اندازه دشوار، یا اینکه پیامدهای اقتصادی آن تا چه حد گسترده و سریع در جهان پخش شود.مهم‌تر از بازگشایی تنگه هرمز، باز نگه داشتن آن است و این کار تقریباً بدون همکاری ایران ممکن نیست.

ایران نشان داده می‌تواند نه‌تنها علیه پایگاه های آمریکایی، بلکه علیه زیرساخت‌های انرژی در خلیج فارس حمله تلافی جویانه انجام دهد.

علت اشتیاق ایران برای بسته نگه داشتن تنگه، در بازدارندگی راهبردی آن نهفته است.

ایران به‌دنبال شکل قدرتمندتری از بازدارندگی رفته و در مقایسه با ترامپ می‌تواند درد کوتاه‌مدت بیشتری را تحمل کند.در مجموع، دیگر بعید است ایران کنترل آن را به‌طور کامل رها کند.

*خبر فوری