.jpg)
اخیرا و در اثنای جنگ تحمیلی رمضان، پستی از آقای سراج میردامادی دیدم با تصویر و یادداشت زیر که برای احترام به ایشان عینا ذکر می کنم: برنده ی قطعی جنگ رمضان مردم قهرمان ایران هستند با تمام تنوع ها و تفاوت های ظاهری که با هم دارند. ایکاش نظام اشتباه پس از جنگ ۱۲ روزه را مرتکب نشود و به پاس این فداکاری تاریخی رسما و قانونا سبک زیست های متفاوت را نه تنها به رسمیت بشناسد که پدرانه ای شان را در آغوش بگیرد و مانع از اشتغال و فعالیت و تردد و خدمات رسانی به ا یشان نشود. اینبار بفهمید، زمان کوتاه است ... همچنین یکی از دوستان عزیزم یک کانالی با عنوان " کف خیابان" در پلتفرم "بله " معرفی کردند که کلیپ های بسیار جالبی از همراهی چهره های خیلی متفاوت با کشور عزیزمان در جنگ اخیر دارند. صدا و سیما هم گرچه خیلی کمتر ولی بسیار تلاش می کرد که اتفاقا همراهی این چهره ها را به نمایش بگذارد. این همراهی و هم راستائی را حتی در چهره های بسیار منتقد از نظام را هم در این مدت بسیار دیده و خوانده ایم.
بنظرم رسید یکی دو مطلب را عرض کنم:
نکته اول اینکه خوشمان بیاید یا نیاد، واقعیت این است که عملکرد کل مجموعه و سازمان های مرتبط با فرهنگ (آموزش و پرورش، صدا و سیما، خانواده ها، شرایط جامعه، کلیه مراکز مرتبط با حوزه عملیه و ...) باعث شده است که امروزه قشر بزرگی از جامعه، با حجاب مورد نظر حاکمیت همراهی ندارند و از ابراز آن هم ابائی ندارند. ما هم در جنگ ۱۲ روزه و بویژه در جنگ رمضان بارها از همراهی آنها، استفاده تبلیغاتی لازم را برده ایم. اگر این پذیرش صرفا معطوف به زمان فعلی باشد، بدون شک این بخش از جامعه، احساس سوء استفاده از خود را خواهندکرد.
نکته دوم اینکه، بسیاری از کسانی که انتقادهای جدی به رویه های ده ها ساله نظام داشته اند و حتی به نوعی مخالف نظام تلقی می شدند هم در این دوره در قامت " حامیان ایران " و نه " حامی نظام" ظاهر شدند و در جنگ تحمیلی ظالمانه، در جبهه مخالف امریکا و اسراییل و در کنار نظام جمهوری اسالمی ایستادند. این همراهی از سوی منتقدین نظام به هیچ وجه نباید به معنی حمایت همه جانبه از نظام تلقی بشود. حتی این همراهی نباید به معنی فراموش کردن ایرادات و اشکلات جدی و نقدهای جدی به عملکرد نظام تلقی بشود و بقول معروف حضور این بخش از جامعه، مصادره به مطلوب شود.
این گروه از مردم که سال ها در ساختار سیاسی کشور بنام "غیر خودی" شناخته می شدند، متاسفانه همچنان هیچ جایگاه و صدای واضحی در تریبون های رسمی ندارند و بلندگوهای تجمعات و تریبون های رسمی صدا و سیما همچنان در انحصار گروه خاص از عزیزان است که همیشه تریبون ها بصورت دربست در اختیار آنان بوده و هست و همچنان این عزیزان از همین تریبون ها بیاناتی دارند که این قشر منتقد را دل آزرده می کنند. این رویه به هیچ وجه در ساختار و مفاهیم پیام های رهبری جدید وجود ندارد و باید از تبعات منفی آن بشدت جلوگیری شود. حتی اگر در مواردی هم مصاحبه و خبری از آنان منتشر می شود، صرفا بخش های تائید کننده نظام و بصورت گزینشی، پخش می شود و بخش های انتقادی حذف می شود.
قطعا شرایط جنگی موجود دیر یا زود ان شاءالله با پیروزی و شادکامی همه مردم ایران عزیزمان به پایان می رسد. یادمان نرود که این همراهی ها را فراموش نکنیم و پذیرش و همراهی چهره های متفاوت و منتقدین را صرفا ابزاری برای این روزها تلقی نکنیم، بعبارت دیگر این پذیرش را صرفا تاکتیکی برای روزهای بحرانی نبینیم. جامعه زنانی که حجابی متفاوت از حجاب رسمی دارند، عضو غیر قابل انکاری از مردم ایران هستند.
در این روزها هم بسیار نشان دادند که مانند همه ایرانیان در برابر دشمن ددمنش و جنایتکاری مثل آمریکا و اسراییل، چیزی از جسارت و قهرمانی سایر اقشار کشور کم ندارند. این موضوع در مورد منتقدین جدی نظام هم صادق است. بسیاری از منتقدینی که در طی سال های گذشته از بی مهری و حتی زندان و اخراج بهره مند شده اند، در این روزها شجاعانه در کنار همه ایرانیان ایستادند و فریاد همبستگی سردادند. این روزها را فراموش نکنیم! همه اینها ایرانیانی هستند که دقیقا به اندازه سایر اقشار حق آزادی و حق ابراز نظر دارند و این حق سلب شدنی نیست. در آینده ایران پیروز همه باید به یک اندازه صندلی داشته باشند. ایران آینده، ایران همه است و خودی و غیر خودی ندارد مگر اینکه تندروها باز هم صحنه گردان حاکمیت شوند.
ارادتمند همه عزیزان
فروردین 1405
