امام خمینی (ره) والله اسلام تمامش سیاست است؛ ***** مقام معظم رهبری: به گفتار امام و کردار امام اهتمام بورزید ***** امام خمینی(ره): ان شاء الله ما اندوه دلمان را در وقت مناسب با انتقام از امریکا و آل سعود برطرف خواهیم ساخت و داغ و حسرت حلاوت این جنایت بزرگ را بر دلشان خواهیم نهاد 1367/4/29 ***** امام خمینی(رحمة الله علیه) : حکومت آل سعود، این وهابیهای پست بیخبر از خدا بسان خنجرند که همیشه از پشت در قلب مسلمانان فرو رفته‌اند 1366/5/12***** امام خمینی (ره) شهادت در راه خدا مسئله ای نیست که بشود با پیروزی در صحنه های نبرد مقایسه شود، مقام شهادت خود اوج بندگی و سیر و سلوک در عالم معنویت است ***** امام خمینی (ره): ما تابع امر خداییم، به همین دلیل طالب شهادتیم و تنها به همین دلیل است که زیر بار ذلت و بندگی غیر خدا نمی رویم ***** امام خمینی(ره) ”من برای آنکه شما جوانان شایسته ای هستید، علاقه دارم که جوانی خود را در راه خداوند و اسلام عزیز و جمهوری اسلامی صرف کنید تا سعادت هر دو جهان را دریابید.„ ***** حُسنُ الخلاقِ یُدِّرُ الرزاقَ وَ یونِسَ الرِّفاقَ؛ خوش اخلاقى روزى ها را زیاد مى کند و میان دوستان انس و الفت پدید مى آورد. «نهج الفصاحه، ح 781»***** امام خمینی(س) علم همراه تهذیبِ نفس است که انسان را به مقام انسانیت می رساند .هم در علم کوشا باشید و هم در عمل و هم در تهذیب اخلاق ***** بايد مسائل اسلامي حل بشود در اينجا و پياده بشود. بايد مستضعفين را حمايت بكنند، بايد مستضعفين تقويت بشوند حضرت امام خميني قدس سره الشريف صحیفه امام – جلد 6 – صفحه 461 ***** اهمیّت فضای مجازی به انداره ی انقلاب اسلامی است "مقام معظم رهبری" ***** آن کسی قلمش قلم انسانی است که از روی انصاف بنویسد. امام خمینی (ره) ***** همان طوري که در سابق عمل مي‌شد، روضه‌خواني بشود، مرثيه گفته بشود، شعر و نثر در فضايل اهل بيت و در مصائب آنها گفته بشود. حضرت امام خميني قدس سره الشريف صحيفه امام – جلد 15 – ص 332 ***** نگذاريد پيشكسوتان شهادت و خون در پيچ و خم زندگي روزمره خود به فراموشي سپرده شوند. حضرت امام خميني قدس سره الشريف صحيفه امام، ج 21، ص 93 ***** من در ميان شما باشم و يا نباشم، به همه شما وصيت و سفارش مي‌کنم که نگذاريد انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بيفتد. حضرت امام خميني قدس سره الشريف صحيفه امام، ج 21، ص 93 ***** پيامبر اسلام نيازي به مساجد اشرافي و مناره‌هاي تزئيناتي ندارد. پيامبر اسلام دنبال مجد و عظمت پيروان خود بوده است که متأسفانه با سياست‌هاي غلط حاکمان دست‌نشانده به خاک مذلت نشسته‌اند. حضرت امام خميني قدس سره الشريف صحيفه امام، ج 21، ص 80 ***** پيغمبر اسلام تمام عمرش در امور سياسي بود، تمام عمرش را صرف كرد در سياست اسلامي، و حكومت اسلامي تشكيل داد. حضرت امام خميني قدس سره الشريف صحيفه امام، ج 15، ص 11 ***** امام به همه فهماند که انسان کامل شدن، علی وار زیستن و تا نزدیکی مرزهای عصمت پیش رفتن افسانه نیست. مقام معظم رهبری ***** راه ما راه امام خمینی است و در این راه با همه قدرت و قاطعیت خود حرکت خواهیم کرد. مقام معظم رهبری

 

 

 

تاريخ انتشار: 15 شهريور 1399 ساعت 21:47:18
یادداشتی از: محمد رجائی نژاد
نگرش امام خمینی (س) به روضه و روضه خوانی چگونه بود؟

امام خمینی (س) می نویسند: «در خصوص عزاداری و مجالسی که به نام حسین بن علی (ع) به پا می‌شود ما و هیچ‌یک از دینداران نمی‌گوییم که با این اسم هر کس هر کاری می‌کند خوب است {...} ولی نشر دین و احکام الهی باز در این مجالس صورت می‌گیرد و به خاطر همین ثواب‌های بسیاری برای عزاداری او مقرر کرده‌اند تا مردم را بیدار نگه دارند و نگذارند اساس کربلا که پایه‌اش بر بنیان‌کندنِ پایه‌های ظلم و جور و سوق دادن مردم به توحید و عدالت بود، کهنه شود.

وضعیت روضه و روضه‌خوانی در دوران رضاشاه

دورۀ پهلوی اول

با رخداد کودتای سوم اسفند 1299ش. و روی کار آمدن رضاخان، شیوۀ نویی در پهنۀ سیاسی، فرهنگی، دینی و مذهبی ایران آغاز شد. رضاخان نخست مردم را از برپایی تعزیه و نمایش‌های تعزیه‌گونۀ ماه محرم بازداشت و بجای آن هیئت‌های سوگواری راه‌اندازی کرد که ارتشیان، درباریان و خود شاه در آن حاضر می‌شدند.(1) تا آنجاکه رضاخان، همراه با روحانیون در مجالس روضه‌خوانی شرکت می‌کرد؛(2) اما کم‌کم از همین عزاداری‌ها و روضه و مداحی‌ها جلوگیری کرد.(3) با نام تجدد و مبارزه با خرافات و عقب‌ماندگی، به مبارزه با ارزش‌های دینی و مذهبی پذیرفته شده در جامعه برخاست. به نوعی دین‌زدایی یکی از سیاست‌های فرهنگی رضاشاه شد.(4) نخست، رفتارهای به ظاهر مذهبی رضاخان برای مردم عادی این تصور را پیش می‌آورد که کودتاگران در پی تشکیل حکومت اسلامی هستند! اما برخی علما و روحانیون آن زمان، مانند سید حسن مدرس و مرحوم شاه‌آبادی (استاد عرفان امام خمینی) به نیات و اهداف رضاخان پی برده و رفتارهای ظاهری او را قبول نکردند.(5) امام خمینی نیز که خود ناظر اقدامات رضاخان بود، در این‌باره می‌گوید:

من از همان زمان کودتای رضاخان تا امروز شاهد همۀ مسائل بوده‌ام، رضاخان آمد و ابتدا با چاپلوسی و اظهار دیانت و سینه زدن و روضه‌ به پا کردن و از این تکیه به آن تکیه رفتن در ماه محرم، مردم را اغفال کرد، پس از آنکه حکومتش مستقر شد، شروع کرد به مخالفت با اسلام و روحانیین و مجالس روضه.(6)

و در ادامه و برای روشنگری بیشتر می‌گوید: رضاخان پس از کودتا و جایگیری در تهران، نخست شبیه یک آدم مقدسِ اسلامیِ خدمتگزارِ به ملت در آمد؛ در بیشتر جلسه‌های سوگواریِ محرمِ تکیه‌های محلات تهران شرکت می‌کرد. من خودم دیدم و بودم در مجلس روضه‌ای که از طرف خود رضاخان با شرکت خودش تشکیل شده بود. اما، حکومتش که مستقر شد، اغفال کرد ملت را، اغفال کرد همه قشرها را تا اینکه جای پایش محکم شد.(7)

رضاشاه برای زمینه‌سازی جهت ممنوعیت کامل عزاداری، نخست محل روضۀ قزاق‌خانه در تهران را به تکیه دولت انتقال داد و از شکوه و جلال و مدت عزاداری آن کاست. تاسوعای سال 1310 نیز در حالی که بسیاری از نمادها و آیین‌های عزاداری حسینی، مانند قمه‌زدن، زنجیرزدن، سنگ‌زدن و دسته‌بندی و... متوقف شده، به روضۀ ساده‌ای در تکیه دولت بسنده کرد. به گفته سردار اسعد: نظر شاه این بود که همین روضه را هم پالایش کند؛ تاآنجاکه سال 1311 تنها در بلدیه روضۀ مختصری برگزار شد.(8)

گزارش یکی از سیاحان دربارۀ برپایی مراسم ماه محرم در سال 1311 درخور توجه است:

امسال شاه روزهای تعطیل را از چهار روز [چهار روز آخر دهه اول محرم] به سه روز تقلیل داده و از کارهای فرعی و قدیمی مرسوم در دسته‌ها جلوگیری شده است. محدودیت‌های شهربانی در نقاط مختلف کشور بر حسب آنکه مردمش متجدد یا متعصب باشند، متفاوت است. هدف کلی آن است که به جای اقدامات حاد و فوری، روش‌های سنتی را گام به گام تعدیل کنند تا فرمانداران فرصت یابند با رعایت احتیاط، همیشه درصدی از حمایت مردم را جلب کنند... برخی تصور می‌کنند و بعضی امیدوارند که رسم دسته‌ راه انداختن کم‌کم به طور کلی از بین برود.(9)

برای همین رضا شاه دستور داده بود در مجالس روضه از میز و نیمکت (به رسم کلیسا) استفاده کنند و زن و مرد مختلط بنشینند و زنان از حجاب اسلامی استفاده نکنند.(10) این نشان می‌دهد یکی از بهانه‌های رژیم پهلوی برای مبارزه با عزاداری‌ها، تنها مبارزه با خرافه نبود، چنان‌که عین‌السلطنه می‌نویسد:

من نمی‌گویم آن دستجات، آن قمه زدن‌های افراطی خوب بود؛ اما روضه در مسجد یا خانه یا نماز جماعت چرا بد باشد و متروک! رضاخان که به پادشاهی رسید؛ تیمورتاش، داور و جمعی دیگر از لا‌مذهب‌ها، چاپلوس‌ها دورش جمع شدند، خودش هم مایل بود و آبادی و تمدن را روی اصول بی‌دینی تصور کرد، و لذا اوضاع دگرگون شد.(11)

امام خمینی نیز در این خصوص نوشته‌اند:

در خصوص عزاداری و مجالسی که به نام حسین بن علی (ع) به پا می‌شود ما و هیچ‌یک از دینداران نمی‌گوییم که با این اسم هر کس هر کاری می‌کند خوب است. چه بسا علمای بزرگ و دانشمندان بسیاری این کارها را ناروا دانسته و به نوبۀ خود از آن جلوگیری کرده‌اند. چنان‌که همه می‌دانیم که بیست و چند سال پیش از این، عالم عامل حاج شیخ‌عبدالکریم [حائری، مؤسس حوزه علمیه قم] در قم، شبیه‌خوانی را منع کرد... ولی نشر دین و احکام الهی باز در این مجالس صورت می‌گیرد و به خاطر همین ثواب‌های بسیاری برای عزاداری او مقرر کرده‌اند تا مردم را بیدار نگه دارند و نگذارند اساس کربلا که پایه‌اش بر بنیان‌کندنِ پایه‌های ظلم و جور و سوق دادن مردم به توحید و عدالت بود، کهنه شود.(12)

در حقیقت رضاخان و اطرافیانش تلاش می‌کردند بدین‌وسیله به عزاداران توهین کنند و آنها را متحجر و کهنه‌گرا قلمداد نمایند. این طیف، بیشتر آیین‌های مذهبی آن زمان، مثل وعظ و خطابه و منبر و روضه را اوهامات و خرافات می‌دانستند که موجب عقب‌ماندگی مردم و جامعه و دوری از تمدن و تجدد می‌شد.(13) برای همین حکومت، اسفند 1316 طی بخشنامه‌ای به استانداری‌ها و فرمانداری‌ها از طرح ممنوعیت روضه‌خوانی به عنوان طرح بیرون کردن خرافات از سر مردم نام برده است.(14)

مسئلۀ مبارزه با عزاداری‌ها در پنج سال آخر عمر حکومت پهلوی اول، با جدیت تمام دنبال شد و از هر ترفندی برای جلوگیری از عزاداری‌ها استفاده شد. حتی از این وحشت داشتند که مردم بعداز نماز، سر سجاده گریه کنند.(15) اوضاع به گونه‌ای بود که حتی از جلسات چند نفری هم جلوگیری می‌شد و نمی‌گذاشتند سه نفر با هم روضه بخوانند. اگر کسی به مجلسی می‌رفت و نام امام حسین (ع) را می‌برد و گزارش می‌دادند، او را دستگیر می‌کردند، گاهی محاسنش را می‌تراشیدند و گاهی هم شکنجه یا چند ماه زندان می‌کردند.(16)

با توجه به همین وضعیت بود که مراجع و علما و روحانیت وقت، از آن میان امام خمینی، مقاومت و تلاش داشتند که ارزش‌های دینی و آیین‌های سوگواری مذهبی و سنتی فراموش نشود و از بین نرود. دست‌کم شکل ظاهری آنها به هر نحوی که شده حفظ شود؛ این که محتوا چیست و چگونه باشد، در درجۀ بعدی بود. در این دوره اصل و اولویت بر حفظ و تداوم خود سنت روضه‌خوانی و ذکر اهل‌بیت(ع) بود.

واکنش علما و مردم در برابر منع عزاداری

دورۀ رضاشاه و مبارزۀ او با نمادهای مذهبی، به ویژه مجالس روضه و سوگواری حسینی هم‌زمان است با ورود و استقرار آیت‌الله شیخ عبدالکریم حائری در قم و سازمان دادن به حوزۀ علمیه؛ فقیهی اصلاح‌گر که نظراتش در باب عزاداری و خرافات و مسایل زاید و موضوعات خلاف شرع بسیار مهم و راه‌گشا بوده و بسیار با رفتارهای خرافی مخالف می‌کرده است.(17) پس از ایشان ریاست حوزه با آیت‌الله بروجردی بود. وی نیز از کسانی بود که تفکرات اصلاح‌گرانه داشت. مردم و رؤسای هیئت‌های عزاداری را از تحریف و روضه و مداحیِ‌سبک و غیرمستند باز می‌داشت. با این حال رضاشاه بر محدودیت‌های مذهبی افزوده و برگزاری مجالس روضه و خطابه‌های مذهبی را که یکی از وظیفه‌های ذاتی حوزویان بود،(18) منع و تعطیل کرد؛ اما مراجع، علما، روحانیت و مردم نیز به پیروی از آنان، هرکدام به نوعی در برابر این محدودیت و ممنوعیت واکنش‌های گوناگونی نشان دادند. برخی تسلیم جریان شدند و عزاداری را ترک کردند؛ بسیاری هم دست برنداشتند و پنهانی و در چهاردیواری خانه‌های خود به عزاداری پرداختند؛ پاره‌ای هم که توان بیشتری داشتند به مبارزه با رضاشاه برخاستند.

در این شرایط قشر تحصیل‌کردۀ دانشگاهی و تأثیرگذار جامعه به دلیل تجربه ناخوشایند مشروطه، و تودۀ مردم به دلیل ناآگاهی از اوضاع، چندان تمایلی به حمایت از روحانیون در مقابل دولت نداشتند. بنابرین مرجع و بزرگ علمای زمان، شیخ عبدالکریم حائری نیز به ظاهر سیاست مماشات را برای بقای حوزه در پیش گرفت. تا این که رضاشاه با تصور موفقیت خود در تضعیف حوزه، پس از رحلت شیخ عبدالکریم حائری، حوزه علمیه قم را تا حدودی به حال خود گذاشت.(19)

با همۀ این فشارها حاج شیخ عبدالکریم هیچ‌گاه برپایی سنت سوگواری حسینی و روضه‌خوانی را تعطیل نکرد. هر شب جمعه و دهۀ محرم به آن اهتمام داشت. هر روز قبل از شروع درس، یکی از شاگردانشان، حاج آقا جواد قمی یا شیخ ابراهیم صاحب‌الزمانی، را می‌گفت تا ذکر توسلی به امام حسین(ع) بکند و هنگام درس نیز شاگردان را به توسل توصیه می‌کرد.(20) با این حال چیرگی و فشار فضای حاکم بر جامعۀ آن روز، اجازۀ مسافرت تبلیغی به طلبه‌ها نمی‌داد و اشتیاقی برای رفتن به تبلیغ و روضه‌خوانی نبود. هرگز دیده و شنیده نشده است که امام خمینی نیز اقدام به این کار کرده باشد. یکی از نوادگان امام خمینی دربارۀ سفر تبلیغی و منبر رفتن و انجام روضه‌خوانی ایشان می‌گفت: نه از خود امام خمینی و نه از اطرفیان و یاران ایشان نشنیدیم که سفر تبلیغی رفته باشد. تنها به یک خاطره اشاره کرده و گفت: امام خمینی تنها یک بار به همراه دو دوست صمیمی خود میرزا محمدحسین (احمد) بروجردی که از جوانی در حوزه علمیۀ اراک هم‌درس و هم‌مباحثه بودند و آیت‌الله سید محمدصادق لواسانی به یک روستایی می‌روند که در مدت حضور در آنجا تنها نماز جماعت برگزار می‌کردند؛ روضه‌خوانی نمی‌کنند.(21) در کل واکنش روحانیت و مردم در برابر منع عزاداری را در چند گروه می‌توان پیگیری کرد:

1. برپایی مجالس روضه‌خوانی زیرزمینی

از سال 1315 تا 1320 که عزاداری به طور علنی ممنوع شده بود، در خانه‌ها و پنهانی و گاهی پیش از روشن شدن هوا و دمیدن خورشید، مجالس روضه برپا می‌شد و دور از چشم مأموران عزاداری انجام می‌گرفت. در این باره اگر مأموران به کسی مظنون می‌شدند دستگیر یا با گرفتن رشوه، رها می‌کردند. مردم برای شرکت در مجالس روضه که در خانه‌ها و پنهانی برگزار می‌شد، از بیم مأموران گاهی از پشت بام‌ها به منزل یکدیگر رفت و آمد می‌کردند. روضه‌خوان هم برای آنکه به چنگ مأموران گرفتار نشود، با لباس مبدل به خانه‌ها رفته و در آنجا لباس روحانیت می‌پوشیدند.22 گاهی شبانه و در تاریکی و مخفیانه انجام می‌گرفت.23 حتی در اماکن غیر متعارف مثل حمام‌های عمومی برگزار می‌شد تا مأموران متوجه نشوند.24 مردم هم مخفیانه همراه با روحانیت در همین اماکن شرکت می‌کردند، چرا که در مدارس علمیه و مساجد و تکایای قم و مشهد هم اجازۀ سوگواری نداشتند.(25)

2. ایستادگی علمای مبارزه

بعد از آنکه حکومت پهلوی چهرۀ خشن خود را نشان داد. بیشتر مردم آمادگی اقدام عملی در برابر حکومت را نداشتند؛ اما برخی از روحانیان و علمای بنام و مبارز، همچون آیت‌الله میرزا محمدعلی شاه‌آبادی در برابر تصمیمات نظام پهلوی ایستادند. ایشان در سال‌های ممنوعیت عزاداری، روز تاسوعا و عاشورا در مسجد جامع بازار تهران با همۀ جلوگیری مأموران، مراسم زیارت عاشورا برپا کردند.26 و با تمام قدرت در برابر رضاشاه ایستاد. در شرایطی که تمام مساجد و منابر تعطیل شده بود، هیچ‌گاه مسجد و منبر و سخنرانی‌اش را تعطیل نکرد.(27)

شماری از علما نیز با سیاست‌های ضد عزاداری رژیم شاه مبارزۀ مالی می‌کردند؛ همانند میرزا صادق آقا‌تبریزی که به همین دلیل تبعید شد. پس از رفع تبعید که در قم اقامت کرد، مخفیانه به مبارزه خود ادامه داد و هزینه‌های مجالس روضه و عزاداری‌ها را پرداخت می‌کرد.(28)

*جماران





  تعداد بازديدها: 152


 
نظرات خوانندگان:
 

نظرات حاوي توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمي‌شود.

نام:
پست الکترونيک:
متن پيام:


 
آخرين اخبار و مطالب 
در قره‌باغ چه خبر است؟
احتمال جنگ فراگیر در قفقاز جنوبی
تمایل اصولگرایان به ریاست جمهوری یک چهره نظامی افزایش یافته است
ورود اولین سردار به انتخابات۱۴۰۰
اخطار پلیس ایران به دو کشور آذربایجان و ارمنستان:
برای ما ناامنی ایجاد نکنید
یادداشتی از: مهدی حاضری
فرماندهانی سرباز
یادداشتی از: حسن پویا
شهید خطیب
یادداشتی از: حجت الاسلام هادی سروش
نقاط موفقیت مرجعیت شیعه در عراق
ظریف:
آیت الله سیستانی دروازه امنیت منطقه و سرمایه‌ای برای کل جهان اسلام است / ایران از نقش والای ایشان در برقراری امنیت و ثبات در عراق قدردانی می‌کند
عذرخواهی حسین شریعتمداری از آیت الله سیستانی:
برداشت اینجانب از نظر آیت الله سیستانی با آنچه ایشان فرموده بودند همخوانی نداشت
واکنش تلویحی مسیح مهاجری به یادداشت حسین شریعتمداری علیه آیت الله سیستانی:
بزرگ‌ترین دشمن استقلال فکری، افراد خودخواه، مستبد، خودبزرگ‌بین و انحصارطلب هستند / افرادی که این چهار ویژگی منفی را در خود جمع کرده‌اند، می‌خواهند تمام افراد تابع آنها باشند و هرگز برخلاف نظر آنها نه نظری بدهند و نه حتی چیزی بفهمند / این افراد انحصارطلب می‌گویند هرچه من معتقدم، همه باید در سرتاسر جهان آن را قبول داشته باشند و چیزی برخلاف آن نگویند
واکنش نوری المالکی به یادداشت حسین شریعتمداری: یادداشت یک روزنامه در ایران درباره آیت الله سیستانی را شدیدا محکوم می کنیم / این اقدام توهین به همه مردم عراق به شمار می رود
روایت غلامعلی رجایی از تلاش های آیت الله هاشمی برای پیوند ارتش و سپاه:
ایشان روحیه معتدلی داشت و از سوی گیری بین سپاه و ارتش خودداری می کرد/ امام با ادغام ارتش و سپاه موافقت کرده بود/ از سال 61 بین آقای هاشمی و احمد آقا بحث ختم جنگ مطرح است
یادداشتی از: حاج حسن وفایی
ناکارآمدی مراکز طب
ادعای محمود صادقی:
۲۰ هزار قرص فایپیراویر وارد شده از چین، خرج درمان مسئولان شد
پرداخت وام ضروری ۳۰۰ میلیون تومانی به نمایندگان / یک نماینده ۸۰۲ میلیون تومان تسهیلات را چطور تسویه می‌کند؟
معاون قوه قضاییه:
جای تأسف دارد که مردم با واژه «مسئول» به یاد دزدی و اختلاس می‌افتند
ورم معده و روده را با این نوع از نان آرام کنید!
ظریف: تحریم‌های آمریکا علیه ایران تروریسم پزشکی است
جزییات عملکرد دولت دفاع مقدس به روایت محمدرضا واعظ مهدوی: دولت هم پشت جبهه را داشت و هم جنگ را اداره می‌کرد/ آن موقع بهتر از امروز تحریم‌های‌آمریکا دور زده می‌شد
مقتدی صدر:
عراق مستعمره خارجی نیست؛ نه شرقی و نه غربی
هشدار نظام پزشکی:
از سفر به مشهد بپرهیزید

آرشیو همه مطالب


 
پربازديدها 
اختصاصی:
یا کریم آل الله "اثر گرافیکی آیینی از خانم شیرین نوشیروان"
برگزیده ی یادداشتی از: حاج حسن وفایی
شهادت فرماندهان معترض
یادداشتی از: محمدصادق درویشی
«سه عمل سرنوشت ساز» امام خمینی در فرماندهی دفاع مقدس
یادداشتی از: حاج حسن وفایی
عوامفریبی و عوامزدگی
یادداشتی از: حجت الاسلام محمدکاظم تقوی
مروری بر آثار علمی امام خمینی
پیام وزیر اطلاعات به مناسبت هفته دفاع مقدس
یادداشتی از: مسیح مهاجری
آیت الله صانعی؛ استوانه فقاهت و آزاد اندیشی
یادداشتی از: سید حمید طباطبایی
آیا تا رهبر انقلاب نگویند، نمی فهمیم؟
رئیس‌جمهور روحانی:
باید در مراسم عزاداری اربعین و ماه صفر نظارت‌ها تشدید شود؛ عدم رعایت پروتکل‌ها در چند نقطه محدود در عزاداری‌ها، روند شیوع کرونا را سرعت می‌بخشد / با معدود افراد خاطی که عازم مناطق مرزی با عراق شده‌اند، برخورد می‌شود / برنامه‌ریزی‌ها برای مقابله با موج‌های بعدی کرونا انجام شده / در صورت عدم رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی، ناچار به اعمال برخی محدودیت‌ها هستیم
یادداشتی از: حجت الاسلام هادی سروش
درس کرامت از امام حسن مجتبی(ع)
صالحی با اشاره به انفجار نطنز: اخیراً تهدیدهای جدیدی از سوی طرف های بدخواه توسط ابزارهای سایبری و سایر ابزارهای فناوری، مشاهده شده است
آیت الله دکتر محقق داماد:
آیت الله صانعی نمونه کاملی از تربیت‌شدگان مکتب اجتهادی قم بود
شیرین ترین و تلخ ترین خاطره از روزگار دفاع مقدس به روایت حاج احمدآقا
جهانپور:
بعد از ۵۱ روز آمار مرگ و میر روزانه کرونا مجددا از مرز ۲۰۰ نفر عبور کرد / آنچه از پویش من ماسک میزنم حاصل شد با عدم رعایت پروتکل‌ها به خانه قبل بازگشت
راهبرد نظامی ایران در مقابله با تجاوز عراق چه بود؟
سردار علایی: اگر پس از آزادسازی خرمشهر به نظر امام عمل می‌شد، به احتمال زیاد جنگ در همان مقطع خاتمه پیدا می‌کرد/ هدف گذاری جمهوری اسلامی گرفتن بغداد نبود
«سوراخ موش» در انتظار فحاشان به هاشمی به خاطر پایان جنگ
یادداشتی از: فرهاد درویشی
«فرمانده خمینی»؛ امام چگونه جنگ را مدیریت کرد؟
بیانیه آیت الله سیستانی از نظارت بر انتخابات توسط سازمان ملل سخن نمی گوید/ معنای آن اینست که نظارت صرفا از سوی عراقی ها صورت گیرد
جدیدترین استفتاء از رهبر معظم انقلاب درباره خرید و فروش سهام در بورس
خاطرات فرزند آیت الله العظمی گلپایگانی از کمک ایشان به جبهه ها


 
آمار بازديد از سايت 
تعداد بازدید امروز: 15657
تعداد بازدید دیروز: 39476
بازدید کل: 33982787
مشاهده آمار کامل
تمامي حقوق براي هيئت انصارالخميني (ره) محفوظ است.