جماران: در دو روز گذشته از دو امام جمعه کشور نقل شده است که ایشان گفته اند باید فضای کشور را برای زنان بی حجاب نا امن کرد. 

من با توجه به شناختی که از ادبیات روحانیت معظم دارم می دانم که مراد ایشان از این واژه «ناامنی» آن نیست که در ذهن مخاطب و شنونده نقش می بندد و مراد ایشان آن است که افراد بی حجاب با تقابل قانون و  جریان معقول نهی از منکر استفاده کنند. چراکه ایشان بهتر از هر کس می دانند که اولین وظیفه هر حکومتی ایجاد امنیت برای همه افراد است. در جایی که امام علی (ع) از دزدیده شدن خلخال از پای زن یهودی آرزوی مرگ می کند آیا می توان برای مسلمان امنیت را ایجاد نکرد و بد تر از آن  امنیت را از بین برد؟

جایی که پیامبر و امیر المومنین می فرمایند: «لا خیر فی...الوطن إلا مـع ‌ الأمـن و السرور» وطنی که امنیت و شادی در آن نیست، خیری در آن نیست (و ارزشی ندارد). (مجلسی:1403،85).

و امام خمینی در پیام هشت ماده ای می نویسند: «مؤکداً تذکر داده می ‌شود که اگر برای کشف خانه‌ های تیمی و مراکز جاسوسی و افسا‌د علیه نظام جمهوری اسلامی از روی خطا و اشتباه به منزل شخصی یا محل کار کسی وارد شدند و در آن جا با آلت یا آلات قمار و فحشا و سایر جهات انحرافی مثل مواد مخدره برخورد کردند حق ندارند آن را پیش دیگران افشا کنند، چرا که اشاعه فحشا از بزرگترین گناهان کبیره است و هیچکس حق ندارد هتک حرمت مسلمانان و تعدی از ضوابط شر‌عیه نماید. فقط باید به وظیفه نهی از منکر به نحوی که در اسلام مقرر است عمل نمایند و حق جلب یا بازداشت یا ضرب و شتم صاحبان ‌خانه و ساکنان آن را ندارند و تعدی از حدود الهی ظلم است و موجب تعز‌یر و گاهی تقاص می ‌باشد.» (صحیفه امام، ج 17، ص: 139-143)

۰۰۰

اما و صد اما آنکه آنچه در دل گوینده است الزاماً آن نیست که از عبارت فهم می شود. و راستی در روزگاری که آنچه با همه دقت های عبارتی می نویسید با آنچه فهمیده می شود الزاماً یکی نیست، طبیعی است که آنچه با فرهنگ واژگانی دیگر گفته می شود در فضای عمومی دیگرگون فهم شود. 

ولی در این میان باید به گویندگان محترمی که دارای تریبون های اثرگذار هستند یادآور شد که در جهان امروز نمی توان با این توجیه که «مخاطب باید مطلب را درک کند» سخن گفت. و واقعا آیا جایگاه امامت جمعه آن هم در مرکز استان از چنان ارزشی برخوردار نیست که یک مشاور در امور رسانه در کنار ایشان قرار گیرد تا از خبط و خطا جلوگیری کند؟

در پایان لازم است به چند تذکر امام به امامان جمعه توجه کنیم: 

یک) امام در مرحله اول به امامان جمعه «پدر بودن» را تذکر می دهند:

«ائمه جمعه، ائمه جماعت، روحانیون محترم، اینها باید توجه به این معنا داشته باشند که اینها پدر هستند از برای ملت. اینها با مردم باید سمت پدری داشته باشند، اینها با مردم باید رفتارشان رفتار پدرانه باشد. ......این جای خطبه نماز جمعه، جای دعوت به حق است و دعوت به تقوا و مصالح مسلمین را در او گفتن، و تعرض به این خرده ‌ریزی‌ها، اینها از شأن ائمه جمعه خارج است؛ پرهیز کنند از این معنا»

دو) در مرحله بعد هم به ایشان تذکر می دهند که جامعه را دچار التهاب و تنش نکنند:

«ائمه جمعه و جماعات- ایّدهم اللَّه تعالی- در خطبه‌ها و منابر و سایر گویندگان کوشش فرمایند که آرامش‌ در کشور برقرار باشد و از هر سخنی که موجب نگرانی مردم و تفرقه شود خودداری نمایند و مردم را در پشتیبانی از ملت و تمام ارگانهای جمهوری اسلامی و نهادهای انقلابی و قوای مسلح و مردمی تشویق فرمایند.»

سه) امام خمینی امامان جمعه را به عطوفت با همه مردم دعوت می کنند:

«از عموم علمای عظیم الشأن و ائمه جمعه و جماعات تقاضا دارم که با دیده رحمت‌ و عطوفت‌ به‌ جمهوری‌ اسلامی‌ و متصدیان امور نظاره کنند و با ارشاد و موعظه حسنه، خطاکاران را تربیت کنند و کجی ها را راست فرمایند که این شیوه انبیای عظام و اولیای خداوند است. و تأثیر موعظه حسنه در نفوس بسیار زیادتر است از عیب جویی و بدگویی، و ممکن است قلم ها و زبانهای عیب جو در بعضی از نفوس عصیان بیاورد و به جای اثر مثبت و نیکو اثر منفی و بد به جا گذارد و به جای اصلاح، موجب افساد شود. باید حضرات اعلام بدانند که با وجود اشتباه و خطا در متصدیان امور آثار نیک و مثبتی که در کشور به دست متصدیان و به کمک ملت عزیز انجام گرفته بسیار بیشتر است از اشتباهات و خطاها، و چنانچه تمام قلمها و زبانها به ارشاد آنان به کار افتد و با دیده رحمت و سنت انبیا- علیهم صلوات اللَّه- با آنان رفتار شود، بزودی با تأیید خداوند رحمان، امور اصلاح و نقیصه ‌ها مرتفع می شود»

چهار) امام هم چنین ائمه جمعه را به دوری از توهین فرا می خوانند:

«به همه ائمه جمعه، ائمه جماعات، روحانیون سراسر کشور و سایر قشرها این معنا توصیه بشود که در سر یک چیزهایی که مربوط به‌ نفسانیت‌ است‌ نزاع نکنند. آن طور نیست که بعضی نزاعها مربوط به اسلام باشد، به خدا باشد. برای خدا انسان نمی‌شود اهانت کند به مؤمن، برای خدا انسان نمی‌شود که کشف ستر مؤمن بکند، اینها همه برای این است که نفسانیات انسان این جوری است.»