جی پلاس، از جمله مباحثی که در پیام ها و سخنرانی های امام خمینی(س) بدان پرداخته شده است، ماه مبارک رمضان و شب قدر است. ایشان در پیامی خطاب به مسلمانان جهان در دهم مرداد سال 60 با اشاره به اینکه به احتمال زیاد شب قدر در دهه آخر ماه مبارک رمضان است، آورده اند:

شبى است که احیاى آن سنت الهى است و قدر و منزلت آن از هزار ماه منافقان والاتر است. شبى است که مقدرات خلق در آن شب پایه ‏ریزى مى ‏شود. روز قدس که همجوار شب قدر است لازم است که در بین مسلمانان احیا شود و مبدأ بیدارى و هوشیارى آنان باشد، و از غفلتهایى که در طول تاریخ خصوصاً سده‏ هاى اخیر شده است بیرون آیند تا آن روز هوشیارى و بیدارى از دهها سال ابرقدرتها و منافقان جهان والاتر باشد، و مسلمانان جهان مقدرات خود را خود به دست قدرت خود پى‏ ریزى و پایه گذارى کنند. در شب قدر، مسلمانان با شب زنده دارى و مناجات خود از قید بندگى غیر خداى تعالى که شیاطین جن و انسند، رها شده و به عبودیت خداوند در مى‏ آیند. (صحیفه امام، ج‏15، ص 59)

ایشان در سخنرانی در جمع ائمه جمعه و جماعات استان هاى خراسان، باختران و فارس در تاریخ 21 خرداد سال 62 می فرمایند:

در ماه مبارک رمضان قضیه ‏اى اتفاق افتاد که ابعاد آن قضیه و ماهیت آن قضیه در ابهام الى الابد مانده است براى امثال ماها و آن نزول قرآن است. نزول قرآن بر قلب رسول اللَّه در لیلة القدر، کیفیت نزول قرآن و قضیه چه بوده است و روح الأمین در قلب آن حضرت قرآن را نازل کرده است و از طرفى خدا انْزَلْناهُ فِى لَیْلَةِ الْقَدْرِ این نزول قرآن در قلب پیغمبر در لیلة القدر کیفیتش چیست؟ باید بگویم غیر از خود رسول اکرم و آنهایى که در دامن رسول اکرم بزرگ شدند و مورد عنایت خداى تبارک و تعالى، عنایات خاص او بودند، براى دیگران مطلقاً در حجاب ابهام است که مسأله تنزّل چى است، نزول در قلب چى است، روح الامین چى است، کیفیت وارد شدن روح الامین با قرآن در قلب رسول اللَّه‏ چى است، «لَیْلَةِ الْقَدْرِ» چى است؟ اینها مسائلى است که به نظر سطحى یک مطالب آسانى است، و گاهى هم یک حرفهایى گفته شده است؛ لکن به شما عرض کنم کیفیت نزول قرآن در ابهام باقى مانده است براى امثال ما، و کیفیت نزول ملائکة اللَّه در لیلة القدر و ماهیت لیلة القدر. (صحیفه امام؛ ج 17، ص 489_ 490)

امام خمینی (س) در سخنرانی در جمع مسئولان نظام به تاریخ 30 خرداد سال 64 با بیان این مطلب که قران سرّى است بین حق و ولىّ اللَّه اعظم می فرماید:

ماه مبارک رمضان که ماه مبارک است ممکن است براى این باشد که ماهى است که ولى اعظم؛ یعنى رسول خدا واصل شده است و بعد از وصول، ملائکه را و قرآن را نازل کرده است. به قدرت او ملائکه نازل مى ‏شوند؛ به قدرت ولى اعظم است که قرآن نازل مى‏ شود و ملائک نازل مى ‏شوند. ولىّ اعظم، به حقیقت قرآن مى ‏رسد در ماه مبارک و شب قدر، و پس از رسیدن، متنزل مى ‏کند به وسیله ملائکه- که همه تابع او هستند- قرآن شریف را، تا به حدى که براى مردم بگوید. قرآن در حد ما نیست، در حد بشر نیست.

قرآن سرّى است بین حق و ولىّ اللَّه اعظم که رسول خداست، به تبع او نازل مى‏ شود تا مى ‏رسد به اینجایى که به صورت حروف و کتاب در مى‏ آید که ما هم از آن استفاده ناقص مى‏ کنیم. و اگر سرّ «لیلة القدر» و سرّ «نزول ملائکه» در شبهاى قدر- که الآن هم براى ولىّ اللَّه اعظم حضرت صاحب - سلام اللَّه علیه - این معنا امتداد دارد - سرّ اینها را ما بدانیم، همه مشکلات ما آسان مى ‏شود. تمام مشکلاتى که ما داریم براى این است که، ما محجوبیم از اینکه واقعیت را آن طور که هست و نظام هستى را به آن طورى که تنظیم شده است، مشاهده کنیم. ما گمان مى‏ کنیم که حیاتِ در اینجا چیزى است و نبودن در اینجا نقصى است، در صورتى که حیات در اینجا نازله آن حقیقتى است که از عالم غیب آمده است و موت- اگر چنانچه موت انسانى باشد- رجوع به همان مرتبه ‏اى است که در اول بوده است، و البته مراتب مختلف و شئون مختلف است. (صحیفه امام، ج‏19، ص 285).