انصار الخميني (ره) :: سخنی با جناب علم الهدی؛ این چه نوع ادبیاتی است؟

تاريخ انتشار: 03 آبان 1398 ساعت 22:54:37

یادداشتی از: عبدالزهرا شاهرودی
سخنی با جناب علم الهدی؛ این چه نوع ادبیاتی است؟

امروز در کمال تعجب در رسانه ها خواندم که امام جمعه مشهد در خطبه های نماز جمعه گفته است:

«امام رضا(ع) خشم می‌کنند از اینکه نیروهای انقلابی را تندرو بدانید

عده ای اعتقاد ندارند که دین می‌تواند جامعه را اداره کنند

اگر شاه‌سلطان‌حسن‌ها مدیران جامعه شوند، کار جمهوری اسلامی تمام خواهد شد

کسی روی کره زمین به شما به خاطر برجام احترام نمی‌گذارد»

درباره این سخنان نکاتی را باید به ایشان یادآوری کرد:

اول آنکه ایشان باید به صراحت بیان کنند که از کی سخنگوی امام رضا شده اند؟ اگر خواب نما شده اند و یا وحی خاصی به ایشان شده خوب است برای ما هم معلوم کنند و الا اگر به حکم نیابت عامه سخن می گویند بهتر است متنبه باشند که آن نیابت مخصوص مراجع عظام است و شامل هر روحانی در هر سطح نمی شود.

دوم آنکه خوب است ایشان معلوم کند که آیا در جهان کسی را تندرو می داند یا نه؟ اینکه هر تندرویی را انقلابی معرفی کنیم و بعد هم بگوییم چرا به انقلابیون می تازید نعل وارونه کوبیدن است. چرا راه دور برویم.بنده معتقدم همین سخنان ایشان مصداق تندروی است. و هیچگاه هم به انقلابیون نمی گویم تندرو. اینکه کسی رییس جمهور منتخب مردم را «شاه سلطان حسین» بنامد تندروی در بدترین نوع خود است.

سوم آنکه ایشان گفته اند عده ای اعتقاد به توانایی دین در اداره جامعه ندارند. این سخن با این سطح از اجمال البته کلام درستی است ولی اگر ایشان درصدد انطباق ان بر رییس جمهور است باید بر مدعای خویش دلیل بیآورد و با رگ گردن برآمده و فریاد چیزی ثابت نمی شود.

چهارم آنکه تطبیق نام های تاریخی بر شخصیت های معاصر از بی ارزشترین و مغالطه آمیزترین سخنان و رفتارهای سیاسی است. جناب علم الهدی بهتر است بدانند که در برج شیشه ای نشسته اند و این نام گذاری ها می تواند بسیار آسیب رسان باشد. آیا کسی نمی تواند از شخصیت های دیگر تاریخی برای ایشان بهره بگیرد؟

پنجم آنکه واقعا آیا جناب علم الهدی جهان را واکاوی کرده و به این نتیجه رسیده که«کسی روی کره زمین به آقای روحانی به خاطر برجام احترام نمی‌گذارد» ؟ به نظرم ایشان اصلا کاری به جهان ندارد بلکه مرادشان محدوده خود و دوستانش است. حال فرض کنیم که جهان احترام بگذارد، آیا جناب علم الهدی قانع می شود و آن را می پذیرد؟

و نکته آخر آنکه این حجم از عصبانیت که در سخنان علم الهدی مشهود است، کمترین ضرری به روحانی نمی زند بلکه به مردم نشان می دهد که اگر امثال روحانی نباشند با چه نوع مدیرانی طرف خواهند بود.

*جماران