این مدرس حوزه علمیه قم تصریح کرد: درباره انتقادات اخیر آیت الله یزدی از آقای روحانی باید گفت که رئیس‌جمهور مورد تنفیذ و تأیید رهبری قرار گرفته و تا وقتی که رهبری موضع خود را تغییر ندهند، رئیس‌جمهور همچنان مورد حمایت ایشان بوده و هست. بنابراین مخالفت با ولی فقیه را خود رهبری باید تشخیص دهد. در غیر این صورت اگر هرکس بخواهد نظر شخصی خود را اعمال کرده و بگوید به نظر من اعمال ریاست جمهور مخالفت با رهبری است، نظم اجتماعی برهم می خورد.

وی ادامه داد: رئیس جمهور در این مملکت رأی مردم و تنفیذ رهبری را دارد. ضمن اینکه مخالفت صریح و آشکاری هم از سوی ایشان با رئیس جمهور صورت نگرفته است. لذا این اظهارات آقای یزدی قابل انتقاد است و فکر می کنم ایشان نیز باید تابع نظریات رهبری و قانون کشور باشند. با این اظهارات جز تشویش اذهان عمومی و به هم ریختن اخلاقیات اجتماعی چیز دیگری حاصل نخواهد شد.

غرویان یادآور شد: اینگونه اظهارات تند و تیز تازگی ندارد و در گذشته نیز از سوی افراد مختلف مطرح شده، ولی عکس العمل مردم خلاف آن را نشان داده است. مردم در رأی خود در انتخابات خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی نشان دادند که این نوع ادبیات و فرهنگ تند و تیر افراطی گری را نمی پسندند. به هر حال افکار عمومی پذیرای چنین تعابیر تندی نیست. به نظر من این نوع تندروی ها و افراطی گری ها نتیجه معکوس در پی دارد و مردم را نسبت به علماء، حوزه و نظام دلسردتر می کند. ما باید اخلاق را در راس سیاست قرار دهیم و سیاست تابعی از اخلاقیات باشد؛ نه بالعکس.

این مدرس حوزه علمیه قم با تأکید بر اینکه انقلابی گری به معنای بداخلاقی نیست، گفت: مقام معظم رهبری هم قطعا از این گونه اظهارات تند و تیز راضی نیستند و مکرر در مواضع و مواقع مختلف فرموده اند که به اسم انقلابی گری بداخلاقی و تندروی نکنید و به شخصیت های نظام توهین نکنید. بعضی افراد همین تندروی ها را نسبت به آیت الله هاشمی رفسنجانی هم داشتند. ولی بعد مقام معظم رهبری فرمودند که هیچکس برای من هاشمی نمی شود.

وی ادامه داد: متأسفانه بعضی از این افراد تندرو و افراطی به نام انقلابی گری حتی فرمایشات مقام معظم رهبری را نادیده می گیرند و می خواهند که جلوتر از ایشان حرکت کنند. تجربه گذشته نشان داده که اینها نه تنها اثری ندارد، بلکه نتیجه معکوس دارد. مخصوصا علما باید رعایت مسائل اخلاقی و ادبیات مناسب سیاسی اجتماعی را داشته باشند.

غرویان با اشاره به بخش دیگری از اظهارات آیت الله یزدی درباره آیت الله محمدجواد علوی بروجردی گفت: مرجعیت یک مقام دینی، مذهبی، اخلاقی و علمی است و اگر کسی روال تکاملی تحصیل علم و تقوا را در حوزه های علمیه طی کند، مانند گلی که به طور طبیعی شکوفا می شود، مقام مرجعیت نیز برای او شکوفا می شود.

وی با تأکید بر اینکه نمی شود جلوی مرجعیت کسی را گرفت، گفت: مرجعیت مقامی است که رابطه مستقیم با توده مردم دارد. مردم وقتی قلبا به علم و تقوای شخصی رجوع کنند آن شخص مرجع می شود. مرجع به معنای محل رجوع است. مردم در امور دینی به علمای مورد اعتماد خود رجوع می کنند. کسی هم نمی تواند جلوی این موضوع را بگیرد. چون یک امر قلبی و باطنی است.

این مدرس حوزه علمیه قم ادامه داد: کسی نمی تواند به زور سرنیزه و سلاح جلوی دوست داشتن کسی را بگیرد. مرجعیت هم در طول تاریخ خودش این طور بوده است. مردم به عالمی رجوع می کردند و وجوهات دینی و مذهبی و اعانات معنوی خودشان را در اختیار او قرار می دادند که او در راه ترویج دین استفاده کند. باید مرجعیت به همین شکل ادامه پیدا کند؛ والّا ضمانت اجرایی و ضمانت پایداری ندارد.

وی با تأکید بر اینکه به ضرب و زور مرجعیت درست نمی شود و یا جلوی آن گرفته نمی شود، اظهار داشت:  به نظر من آقای یزدی تعابیر تندی به کار بردند و در طول تاریخ علماء سلف هم سابقه نداشته است. مرجعیت یک مقام طبیعی است که از رابطه مردمی یک عالم حاصل می شود و شکل طبیعی آن همین است و باید به همین شکل باشد. به نظر من نباید مرجعیت را یک مقام حکومتی کنیم. به این شکل که بخواهیم با تعابیر تندی مثل پایین آوردن تابلو در مورد آن صحبت کنیم. اینها از نظر اخلاقی، معنوی و دینی تعابیر جالبی نیست.

غرویان یادآور شد: در حوزه نسبت به دین، اسلام و فرهنگ تشیع قرائت های مختلف هست. همه مجتهدین و علماء صاحب نظر هستند و هر کدام قرائت و دیدگاهی د ارند. دلیلی ندارد که یک دیدگاه یا قرائت بخواهد همه را تابع قرائت خودش کند. آیت الله یزدی هم به هر حال قرائتی از دین و اسلام دارند. ولی این دلیل نمی شود که همه مجتهدین و صاحب نظران دیگر مقلد ایشان شوند و یا نظر ایشان را بپذیرند.

وی تأ کید کرد: آیت الله یزدی باید دیدگاه خودشان را بیان کنند و حوزه را آزاد بگذارند که صاحب نظران و صاحب فتاوا هم نظرات و دیدگاه های خودشان را بیان کنند؛ آن وقت مردم و مقلدین انتخاب می کنند. همیشه در تاریخ اجتهاد و تقلید به همین شکل عمل کرده ایم که مجتهدین مختلف خودشان را در معرض انتخاب مردم می گذاشتند و مردم هم به عنوان مرجع تقلید انتخاب می کردند.